ငယ်ငယ်ကနေရာ ဗမာပြည်အနှံ့နေခဲ့ဖူးတယ် သူငယ်တန်းမတိုင်ခင်အထိက မကွေးတိုင်းထဲမှာ လှည့်နေတယ် ငယ်လွန်းတော့ မမှတ်မိနိုင်တော့ဘူး။ ငယ်ကတည်းက ကံပါလာတာက လူကြီးတွေနဲ့နေရဖို့ ကံပါလာတယ်လို့ဆိုရမယ် အဖေ့ရဲ့သူငယ်ချင်း အတော်များများက အဖေ့ထက်အိမ်ထောင်ကျ နောက်ကျတာများတော့ ကျွန်တော်မွေးချိန်မှာ ကလေးဆိုလို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီတော့ အဖေ့ရဲ့သူငယ်ချင်း လူပျိုကြီးများနဲ့ ကလေးမရှိသေးတဲ့ လင်မယားစုံတွဲများက ကျွန်တော့်ကိုထိမ်းကြပါတယ်။ အဖေ့သူငယ်ချင်းတွေ ဆိုပေမယ့်လည်း ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဦးလေးအဒေါ်အရင်းတွေလိုပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ပဲငယ်ကတည်းက လူကြီးတွေနဲ့နေရမယ် ကံပါလာပုံရပါတယ်။

နည်းနည်းသိတတ်တဲ့ အရွယ်ကိုရောက်တော့ ပထမဆုံးမှတ်မိတာက ရပ်စောက်မှာနေတယ် သူငယ်တန်းစာမေးပွဲ ပြီးသွားလို့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အဖေကသူနဲ့ခေါ်ထားတာပါ။ ထုံးစံအတိုင်း တစ်အိမ်ထဲမှာနေကြရတာက လူပျိုကြီးသုံးယောက်နဲ့ပါ သူတို့သုံယောက်ဟာ နောက်နှစ်တော်တော်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော့်ဒဏ်ကို အတော်လေးခံကြရပါတယ်။ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ ပူဆာတဲ့ဇာတ်လမ်းစပါတယ် လူပျိုကြီးသုံးယောက် မိုးလင်းတာနဲ့ကျွန်တော့်ကို မုန့်လိုက်ကျွေးတဲ့တာဝန်ယူရပါတယ်။ မနက်မိုးလင်း လက်ဘက်ရည်ဆိုင်သွားရင် လူပျိုကြီးသုံးယောက်ရယ် ကျွန်တော့်အဖေရယ် နောက်ပြီးတော့ ကလေးရောခွေးရောလို့ ​ပြောလို့ရပါတယ်။

အဖေ့သူငယ်ချင်း မွေးထားတဲ့ အယ်ဇေးရှင်းကြီး အမြဲပါပါတယ် ခွေးကြီးကအကြီးကြီးပါ နာမည်ကတိုက်ဂါးလို့ပေးထားတယ်။ ဒီကောင်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့စီးတော်ခွေးလို့ ​ပြောလို့ရပါတယ် ကျွန်တော်တက်စီးလို့ရတယ်။ တိုက်ဂါးကြီးဟာ အတော်ကိုလိမ္မာပါတယ် သူ့သခင်အိမ်ကိုလာတဲ့ ဧည့်သည်ကို အိမ်ပေါက်ဝကနေ ခေါင်းထောင်ကြည့်ပါတယ် သားသားနားနားသာ ဝတ်လာခဲ့ပါသူက အိပ်ရေးပျက်ခံပြီးတောင် ထပြီးမဟောင်ပါဘူး။ စုတ်စုတ်ြပတ်ပြတ်ဝတ်လာရင်တော့ ဘယ်သူတွေဘာတွေ သူနားမလည်ပါဘူး အသေကိုက်ပါတယ်။ အဲဒီ့တုံးက မဆလမပြုတ်သေးပါဘူး မြို့နယ်ကောင်စီ ဥက္ကဌကအိမ်ကို အမြဲလာတတ်ပါတယ် လာရင်တော့ရုံးကလာတော့ တိုက်ပုံနဲ့ဘာနဲ့အမြဲလာပါတယ် တစ်ညနေတော့ ဥက္ကဌကြီး စွတ်ကျယ်အစုတ်နဲ့လာတာ တိုက်ဂါးကိုက်လွှတ်လိုက်လို့ ဆေးခန်းပို့ရဖူးပါတယ်။

မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ တိုက်ဂါးကကျွန်တော့် အိမ်ပေါက်ကိုရောက်နေပါပြီ လက်ဘက်ရည်ဆိုင် မလိုက်ရမချင်းသူမပြန်ဘူး လက်ဘက်ရည်ဆိုင် မသွားတဲ့နေ့ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့အိမ်မှာ ဖျော်တဲ့ကော်ဖီတိုက်မှ တိုက်ဂါးကသူ့အိမ်ကိုပြန်ပါတယ်။ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ရောက်ရင် တိုက်ဂါးကိုလည်း လက်ဘက်ရည်တစ်ခွက် တိုက်ရပါတယ် မုန့်ကျွေးရင်ဒီကောင်ကမစားဘူး။ သူ့အကျင့်က မုန့်ဆိုတစ်ြခားလူတွေ ကျွေးမှစားပါတယ် လက်ဘက်ရည် သောက်ြပီးတာနဲ့ တစ်ြခားဝိုင်းမှာသူက မုန့်လိုက်တောင်းပါတယ်။ ရပ်စောက်ဆိုတာက ကျဉ်းကျဉ်းလေးဆိုတော့ တိုက်ဂါးကြီးအကြောင်း လူတိုင်းကသိတော့ မုန့်ကျွေးကြပါတယ်။ တိုက်ဂါးမုန့်တောင်းတာက စားနေတဲ့လူတွေရဲ့ ပေါင်ကိုလက်နဲ့ပုတ်ြပီး တောင်းတတ်တယ်။

ရပ်စောက်ဆိုတော့ မြို့တစ်ဘက်အထွက်မှာ စစ်သင်တန်းကျောင်းကလည်းရှိတယ် တစ်ခါတစ်လေ အဲ့ဒီ့ကိုလာတဲ့ ဧည့်သည်တွေလည်း လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ကို လာတတ်ပါတယ်။ တစ်ခါကလည်း လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ဧည့်သည်မိသားစု တစ်စုထိုင်နေတာကို တိုက်ဂါးက မုန့်သွားတောင်းပါတယ်။ သူကတော့သူ့အကျင့်အတိုင်း ထိုင်နေတဲ့မိသားစုထဲက ကောင်မလေးရဲ့​ပေါင်ပေါ် လက်နဲ့သွားပုတ်တော့ ဟိုကလှည့်ကြည့်တယ် ခွေးအကြီးကြီးဆိုတော့​ကြောက်ြပီး ထ​ပြေးလိုက်တာ စားပွဲလည်းမှောက်ပြီးတော့ လက်ဘက်ရည်တွေ မုန့်တွေအကုန်မှောက်ပါတယ်။

ဒီအချိန်ကျတော့ ဦးဦးလူပျိုကြီးသုံးယောက်က အားကိုးရပါတယ် ညီမလေးဘာဖြစ်သွားသလဲ ဒီကောင်ကြီးကဒီလိုပဲ စသည်ဖြင့်ပေါ့လေ။ တိုက်ဂါးကလည်း သိတတ်ပါတယ် ဦးဦးလူပျိုကြီးသုံးယောက် သူ့ကိုဆူနေရင် ငုတ်တုတ်လေးနဲ့ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ထိုင်နေတတ်ပါတယ်။ တစ်ကယ်က မုန့်သွားတောင်းတာ အစောကတည်းက သူတို့ကမြင်ပါတယ် တမင်သက်သက် မတားတာပါ။ ဒီလိုအကြောင်းတွေကြောင့် တိုက်ဂါးကို မနက်တိုင်း လက်ဘက်ရည်တိုက်ရလည်း ဦးဦးသုံးယောက် မနှမျောပါဘူး တိုက်ဂါးမလာရင်တောင် သွားခေါ်ကြပါတယ်။ အတော်လူလည်ကျတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးဦးလူပျိုကြီးသုံးယောက်ပါ။

တစ်ခါက မူလတန်းကျောင်း တစ်ကျောင်းမှာ ကလေးတွေကို သင်္ချာစိတ်တွက်ပြိုင်ပွဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ပြိုင်ပွဲလုပ်ပုံကရှင်းရှင်းလင်းလင်းပါ အရှေ့ကဆရာမက ဂဏန်းသုံးလေးလုံးကို ရွတ်ပြလိုက်ရင် ကျောင်းသားကအဲဒါကို စိတ်နဲ့ပေါင်းပြီးပြန်ဖြေရတာပေါ့။ ကလေးတွေက ငယ်သေးတော့ ဂဏန်းသုံးလုံးနဲ့အထက်မှာ အတော်နဲ့မပေါင်းနိုင်ပဲ အတော်ကြာမှသာဖြေနိုင်ကြတယ်။ အဲဒီ့မှာ စိတ်တွက် တော်တဲ့ကလေးတစ်ယောက်တော့ တွေ့ရပါတယ်။

ဆရာမ။ ။ ၃ နဲ့ ၄ ပေါင်းရင် ဘယ်လောက်ရပါသလဲ။
ကျောင်းသား။ ။ ၇ ပါခင်ဗျ။
ဆရာမ။ ။ ၅ ရယ် ၄ ရယ် ၆ ရယ် ပေါင်းရင်ရောကွယ်။
ကျောင်းသား။ ။ ၁၅ ပါခင်ဗျ။
ဆရာမ။ ။ ၆ ရယ် ၇ ရယ် ၈ ရယ် ၉ ရယ်ဆိုရင်ရောကွယ်။
ကျောင်းသား။ ။ ၃ဝ ပါခင်ဗျ။
ဆရာမ။ ။ နောက်ဆုံး မေးခွန်းမေးမယ် သားရယ် ၁ ရယ် ၂ ရယ် ၃ ရယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ရသလဲကွယ်။
ကျောင်းသား။ ။ ၂၀ ပါခင်ဗျ။
ဆရာမ။ ။ သြော်… သင်းကဒါ့ကြောင့်ကိုး။

မနေ့ကစမ်းကြည့်တော့ Myanmar 3 က XeLaTeX မှာအလုပ်မလုပ်ပါဘူး စမ်းကြည့်တာက MikTeX နဲ့ Windows မှာစမ်းတာပါ။ သိပ်မကျေနပ်လို့ Linux မှာစမ်းကြည့်ပါတယ်။ MikTeX က Windows မှာပဲအဆင်ပြေတော့ TeXLive နဲ့စမ်းကြည့်ပါတယ်။ XeLaTeX သုံးချင်ရင် TeXLive က Full Install လုပ်မှအဆင်ပြေပါတယ် Size ကလည်းမသေးပါဘူး 1.8 GB လောက်ရှိပါတယ်။ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်လိုက်ရပါတယ်။ Windows မှာက Compile လုပ်ရတာ အတော်ကြာပါတယ် Linux မှာတော့အတော်လေးမြန်ပါတယ်။ တစ်ခုထူးခြားတာက Windows မှာအလုပ်မလုပ်တဲ့ Myanmar 3 ကအလုပ်လုပ်ပါတယ်ဒါပေမယ့် ရှမ်းစာကတော့အလုပ် မလုပ်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက Font ပြဿနာမဟုတ်ပဲMikTeX ပြဿနာဖြစ်ပုံရပါတယ်။ Linux မှာက TeXWorks မှာ ဗမာစာကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်ရပါတယ် Windows မှာတော့ TeXWorks မှာ ဗမာလိုရိုက်လို့အဆင် မပြေပါဘူး။

LaTeX နဲ့စာရေးနေကျဆိုပေမယ့် ဗမာစာတော့ LaTeX နဲ့တစ်ခုမှ စမ်းမကြည့်မိဘူး။ တစ်ခါက ကိုရဲထက်လာပြောတုံးက စမ်းကြည့်မယ်ဆိုတာ တစ်ခါမှမစမ်းဖြစ်ဘူး။ အားတုံးစိတ်ကူးပေါက်လို့ စမ်းကြည့်တော့ LaTeX မှာက CJK တော့ရပါတယ် Unicode Character တွေအလုပ်မလုပ်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ထပ်ရှာကြည့်မှ LaTeX မှာက Font ကအလွယ်တစ်ကူ ပြောင်းလို့မရဘူး SIL ကနေထုတ်ပေးတဲ့ XeLaTeX မှာတော့ Unicode တွေကို Support လုပ်ပါတယ်။ ဒီတော့ Unicode Character တွေသုံးချင်ရင် XeLaTeX ကိုသုံးပြီး Compile လုပ်မှပဲရပါတယ်။ MikTeX 2.7 ကနေစပြီးတော့ XeLaTeX ကတစ်ခါတည်း ပါလာပါတယ် အဲဒီတော့ ဘာမှတော့ထွေထွေထူးထူး ထပ်သွင်းစရာတော့မလိုပါဘူး။

လူသုံးအများဆုံး WinEdt ကတော့ Unicode Character တွေရေးလို့မရတော့ ဘယ်လိုမှသုံးလို့မဖြစ်ပါဘူး။ လိုက်စမ်းကြည့်လိုက်တော့ TeXworks ကတော့ Unicode Character တွေရေးလို့ရပါတယ် စမ်းပြီးတော့ ဗမာစာကိုရေးကြည့်လိုက်တော့ သူ့ Editor က Render မှန်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပါဘူး။ ဒီတော့မတတ်နိုင်ဘူးဆိုပြီး Notepad မှာပဲရေးရပါတယ်။ သုံးတာကလွယ်ပါတယ် LaTeX လိုပါပဲ \usepackage{fontspec} ဆိုတဲ့ Package တစ်ခုကြေငြာပေးရမယ် အဲဒါဆိုရင်သုံးလို့ရပါပြီ။

သုံးကြည့်တော့ ပထမဆုံးပြဿနာက \fontspec{Myanmar3} နဲ့စမ်းကြည့်ရာမှာ ဗမာစာတွေက Render မလုပ်ပါဘူး အဲဒါနဲ့ Padauk, Yunghkio ပြောင်းကြည့်ပါတယ် ဒါလည်းအလုပ်လုပ်ပါဘူး။ ဇော်ဂျီနဲ့စမ်းကြည့်တော့ စကားလုံးက Render မပါတော့အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ဖတ်ကြည့်တော့ မူရင်းက Mac မှာစခဲ့တော့ AAT ကြောင့်လို့ထင်မိတယ် ဒါပေမယ့် OpenType လည်း အပြည့်အဝရတယ်ဆိုတော့ Render မလုပ်တာကို အခဲမကျေတော့ fontspec manaul ကိုအစအဆုံးဖတ်ပါတယ် ဒီတော့မှသူက OpenType မှာဆိုရင် Script ကိုအတိအကျ ဘယ် Script တွေသုံးမယ်ဆိုတာ ပြောရမယ်ဆိုတာပါပါတယ် ဒီတော့မှ \fontspec[Script=Myanmar]{Myanmar3} လိုထည့်လိုက်တော့ XeLaTeX Compiler ရပ်ကိုသွားပါတယ်။

တစ်ခြား Font တွေပြောင်းကြည့်ပါတယ် Script=Myanmar လိုပြောထားရင် အဆင်ပြေပါတယ် Padauk, Yunghkio, Parabaik, Ayar, Zawgyi စမ်းပြောင်းကြည့်တော့ အကုန်အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ဗမာစာတင်အားမရလို့ ရှမ်းလိုလည်းစမ်းကြည့်ပါတယ်။ ရလဒ်ကတော့ Myanmar 3 and Parabaik ကအလုပ်မလုပ်ပါဘူး။ Parabaik ကတော့စာပေါ်ပေမယ့် Render မလုပ်ပါဘူး။ ဗမာစကားလုံးတွေကတော့ Zawgyi and Ayar က Unicode Standard အပြည့်မဟုတ်လို့ လွဲနေတာကလွဲရင် Font အနေနဲ့က အားလုံးအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ရှမ်းစာကတော့ အငြင်းအခုန်မရှိပဲ Standard အတိုင်းရှိတဲ့အတွက် Font အားလုံးနီးနီးမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ရှမ်းစာကတော့ ကိုယ်လည်းမရေးတတ်တော့ သူငယ်ချင်းရဲ့ Web Site ကနေကူးထည့်ထားတာပါ။ အခြားသောစာများဖြစ်တဲ့ မွန်နဲ့ ကရင်ကတော့ ဘယ်နားသွားရှာရမှန်းမသိလို့ ထည့်စမ်းမကြည့်မိပါဘူး။

စမ်းထားတဲ့နမူနာများ ကြည့်ချင်ရင်တော့ အောက်မှာပဲယူကြည့်ကြပါတော့ မူရင်း TeX File ရယ် Output ကတော့ pdf ကိုပေးထားပါတယ်။

Myanmar Scripts XeLaTeX

တစ်ခါတစ်ရံတော့ အရာအားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်မှ မိမိထမ်းဆောင်နေတဲ့ အလုပ်ဟာဘယ်လောက် သေးငယ်တယ် ကြီးမားတယ် ကိုယ့်ထက်အဆင့်မြင့် အနိမ့်မြင်ရတတ်ပါတယ်။ စိတ်ကူးပေါက်လို့ Design Pattern တွေပြန်ဖတ်ရင်း စာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်မှာ သဘောကျစရာ သရုပ်ပြပုံတစ်ပုံတွေ့မိတယ်။ Software Industry ကလူတစ်ယောက်အဖို့ ပုံထဲမှာကိုယ်ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေသလဲဆိုတာကို တစ်ချက်ရှာကြည့်ရင်း မိမိရဲ့အဆင့်အတန်း အနိမ့်အမြင့်ကို သုံးသပ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ မိမိရဲ့လက်ရှိကြိုးစားမှု့က ကိုယ်ရောက်နေတဲ့ နေရာရဲ့အထက်အလွှာမှာ ပြသထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မြင်တတ်ဖို့ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ရင်တော့ လှေကားထောင်နေတာမဟုတ်ပဲ ကျင်းတူးနေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

မေးခွန်းများ မေးလိုက်ကြတယ် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဖြေလိုက်ရတာလည်း အာကိုပေါက်လို့ ဒီစာဖတ်လေလို့ညွှန်းတော့ အတွန့်တက်တယ် သင်ပေးဆိုပဲ။ ပြန်စဥ်းစားတယ် တစ်သက်လုံး ကိုယ့်ဟာကိုယ်လုပ်လာတဲ့အလုပ် ဘယ်သူမှလာမသင်ဖူးဘူး အဲဒီ့အလုပ်မျိုး သင်ပေးဆိုတာ အတော်လေးကို လက်ပေါက်ကပ်တဲ့အလုပ်လို့ ပြောရမယ်။ သင်ပေးမှ တတ်မယ်ဆိုရင်တော့ အပေါ်က ကာတွန်းလိုပဲ ခဲတံအချွန်သင်မယ် လူတစ်ယောက် စက်တစ်လုံး

သွားတိုက်တံတစ်ချောင်းကို ၄ လထက်ပိုသုံးရင် မကောင်းဘူးဆိုလား ကြားတော့ကြားဖူးတယ် ဘယ်သူပြောမှန်းလည်း မမှတ်မိတော့ဘူး အဲဒါနဲ့ ၃-၄ နေလိုက် သွားတိုက်တန် အသစ်လဲလိုက်နဲ့ အိမ်ကတည်းက ပါလာတဲ့သွားတိုက်တံတွေ ကုန်သွားလေတော့တယ်။ သွားတိုက်တံဝယ်မယ်ပေါ့ ဘယ်တော့မှကရုစိုက်မကြည့်မိတဲ့ သွားတိုက်တံရောင်းတဲ့ အတန်းဘက်ရောက်တယ်။

လိုက်ကြည့်လိုက်တော့ အလိုဗျာ များပြားလိုက်တဲ့ သွားတိုက်တံတွေ ဓာတ်ခဲထည့်တိုက်ရတဲ့ သွားတိုက်တံ မဖြစ်သေးပါဘူး သွားတိုက်တာ ၅ မိနစ်လောက်အတွက်တော့ လက်လှုပ်နိုင်ပါတယ် ဓာတ်ခဲတော့မလိုသေးဘူး ထင်မိပါသေးတယ် သွားတိုက်တော့ မော်တာနဲ့လည်ပြီးတိုက်တော့ ဆရာဝန်ပြောသလို အထက်အောက် ဘယ်လိုမှတိုက်လို့ မဖြစ်လောက်ဘူးထင်တယ်။ သွားတိုက်ရင်း ဓာတ်ခဲကုန်သွားရင် ဘယ်လိုများ ဆက်တိုက်လို့ရသလဲတော့ အသေအချာမလေ့လာခဲ့မိဘူး။

လက်ကိုင်ကလည်း အမျိုးမျိုးတွေ့သဗျာ လက်ကိုင်တုတ်လေ စျေးနည်းနည်းပိုကြီးလေထင်တယ် စာဖတ်ကြည့်တော့ လက်ကိုင်က ချော်မထွက်အောင် ဒီဇိုင်းလုပ်ထားတယ်ဆိုပဲ စဥ်းတော့စဥ်းစားကြည့်ပါတယ် သွားတိုက်တာလား ကြမ်းတိုက်တာလားလို့ သွားတိုက်တံကို ချော်ထွက်လောက်အောင် ဘယ်လောက်များ အင်တိုက်အားတိုက် သွားတိုက်ကြပါလိမ့်။

သွားတိုက်တံမှာ လက်ကိုင်ကအရှင်ဖြစ်ပြီးတော့ အဖျားကဘရပ်ကို ဖြုတ်လဲလို့ရတာလည်းရှိပြန်ရော လက်ကိုင်ကဘာများ ပိုကောင်းသလဲလို့ ကြည့်တော့ ဘာမှလည်းမထူးပါဘူး အဲဒါများဘာလို့ ဘရပ်ကိုဖြုတ်လဲလို့ရအောင် လုပ်ထားသလဲ စဥ်းစားလို့ကိုမရဘူး။ နောက်တစ်မျိုးက လက်ကိုင်မှာ ဘက်တီးရီးယား မတက်အောင် နည်းပညာနဲ့လုပ်ထားတယ်ဆိုပဲ လက်ကိုင်ကပါးစပ်ထဲမှ မထည့်တာပဲဟာ ပါးစပ်ထဲထည့်တဲ့ အဖျားပိုင်းကို မတက်အောင်ဘာလို့ မလုပ်သလဲစဥ်းစားလို့ လုံးဝမရဘူးဖြစ်လာတယ်။

လက်ကိုင်တွေ လိုက်ကြည့်တာ မူးလာတာနဲ့ သွားတိုက်တဲ့အပိုင်းပဲ ကြည့်တော့မယ်ဆိုတော့ နည်းနည်းပိုဆိုးလာတယ် တစ်ချို့ကလှိုင်းတွန့်ပုံဗျ ဘာလို့လဲဖတ်ကြည့်တော့ သွားကခပ်ခုံးခုံးဆိုတော့ တစ်ခါတည်း သွားမျက်နှာပြင်ကို အကုန်ထိအောင်ဆိုပဲ လှိုင်းတွန့်မှာက တစ်ချို့ကအလယ်ကချိုင့်ပြီး တစ်ချို့ကအလယ်က ဖောင်းပါတယ် အဲဒါလည်းမတူဘူးဆိုပဲ ဘာမတူမှန်းတော့ စဥ်းစားမရတော့ဘူး။

တစ်ချို့က သွားတိုက်တံကအမွှေးအပြင် ရာဘာအချောင်းသေးသေးတွေပါ ပါလာပြန်ရော အဲဒါတွေနဲ့ဆို သွားတိုက်ဆေး အမြုပ်ထွက်ပါ့မလား နည်းနည်းသံသယ ဖြစ်မိတယ်။ ကျောင်းတက်နေတဲ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ အဆင်ပြေလောက်တယ် ခဲတံနဲ့သွားကြားထိုးမိရင် သွားမှာခဲတံအရာတွေ ထင်နေမယ်မဟုတ်လား အဲဒါဆိုရင် ရာဘာချောင်းတွေက ခဲဖျက်လိုတော့ ပွတ်သွားမယ်ထင်တယ်။

သွားတိုက်တံ တစ်မျိုးချင်းယူကြည့်ရင်း မူးလာသလိုဖြစ်လာတယ် ဘယ်ဟာဝယ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး မထူးပါဘူးဆိုပြီး မျက်စေ့မှိတ်ပြီး တစ်ခုဆွဲယူခဲ့လိုက်တယ် ငွေရှင်းခါနီးမှကြည့်မိတော့ သွားတိုက်တံအမွှေးတွေက အဖြောင့်ဗျလှိုင်းတွန့် မပါဘူးရယ် အဲဒါကိုသွားလဲရကောင်းနိုးနိုး ဖြစ်နေသေးတာ နောက်မှစဥ်းစားမိတယ် မဟုတ်လည်း လိုချင်တဲ့အတွန့်ပုံစံ အိမ်ရောက်မှ ကပ်ကြေးနဲ့တိလိုက်ရတာပဲဟာ ဆိုပြီးပြန်သွားမလဲတော့ပဲ လက်ထဲပါလာတာပဲ ဝယ်လာလိုက်တယ် အခုတော့ ကိုယ်သွားနဲ့အဆင်ပြေအောင် သွားတိုက်တံကို ဘယ်လိုပုံစံလေး ကပ်ကြေးနဲ့တိရင် ကောင်းမလဲစဥ်းစားနေရတယ်။

ဘလော့ကိုလာတဲ့လူ များဖို့အတွက်ဆိုတာက ကိုယ်ရေးတဲ့စာအပေါ်မှာ အများကြီးမူတည်ပါတယ် ရေးထားတဲ့စာကို စိတ်ဝင်စားတဲ့လူများမှ လာတဲ့လူများမယ်လို့ ယူဆမိပါတယ် ဒါပေမယ့် ရေးတဲ့စာကောင်းပေမယ့် တစ်လနေလို့တစ်ခုလောက် ရေးပြန်ရင်လည်း လူကလာချင်မယ်မဟုတ်ဘူး လို့လည်းထင်မိပြန်တယ်။

ဒီနေ့မှ စိတ်ကူးပေါက်လို့ မစစ်တာကြာတာ့ Statistics တွေကိုပြန်စစ်ကြည့်မိပါတယ် ပြန်စစ်ကြည့်တော့ ဘလော့အခြေအနေက အတော်ဆိုးဝါးနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ StatCounter ကမှတ်တမ်းအရက Page Loads, Unique Visitors, First Time Visitors and Returning Visitors ဆိုပြီးတော့ သူကလာသမျှကို စာရင်းကောက်ထားပေးပါတယ် ဒါပေမယ့် ကိန်းဂဏန်းတိုင်းတော့ မှန်နိုင်ပါဘူး ရေတွက်ပုံက IP နဲ့တွက်တာဆိုတော့ Dynamic IP တွေကပဲ များလေတော့ First Time နဲ့ Returning ဆိုတာက ကိန်းပဲရှိမယ် သိပ်ပြီးမှန်ဖို့မရှိပါဘူး။

Page Loads, Unique Visitors, First Time Visitors and Returning Visitors တွေကို ဒီနှစ်အစလောက်ကစပြီးတော့ တစ်ပါတ်စီရေတွက်ပြီးတော့ ဂရပ်ဆွဲကြည့်ပါတယ်။ ထွက်လာတဲ့ပုံအရဆိုရင်တော့ လူဝင်တဲ့အရေအတွက်ဟာ တက်တဲ့အခါတက် ကျတဲ့အခါကျနဲ့ ဖြစ်နေပြီးတော့ ယေဘုယျအားဖြင့် အကျဘက်ပဲရှိပါတယ်။

ဒါနဲ့စာရေးတဲ့ အရေအတွက်ကိုလည်း တစ်ချက်ပြန်စစ်ရပါတယ် ကိုယ်စာရေးတဲ့ ပမာဏဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုပြီး တစ်ပါတ်စီအခြေခံပြီး ရေတွက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာလည်း ထွက်လာတဲ့ပုံအရ စာရေးအားပမာဏအင်မတန် ကျဆင်းသွားပုံရပါတယ် အပါတ်စဥ် Post အရေအတွက်ဟာ အတက်ကိန်းမရှိပဲ အကျကိန်းပဲဦးတည်နေပါတယ်။

စာရေးတဲ့ ပမာဏနဲ့ လာလည်တဲ့လူအရေအတွက် အတက်အကျများ ဆက်စပ်မှု့ရှိမလားလို့ ထပ်ပြီးဆန်းစစ်ကြည့်မိပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ Page Loads, Unique Visitors, First Time Visitors and Returning Visitors ထဲကဘယ်ဟာနဲ့ တိုင်းမလဲလို့ စဥ်းစားကြည့်တော့ သူတို့ရဲ့ Data ပုံစံတွေက ပြောမယ်ဆိုရင် အကုန်အတူတူပါပဲ ဒါကြောင့် တစ်ခုထဲကိုမသုံးတော့ပဲ အားလုံးကိုပဲ Average ယူလိုက်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ Post Count နဲ့ယှဥ်လို့လွယ်အောင် ပမာဏကိုလျော့ချချင်လို့ သုညတစ်လုံးလျော့အောင် လုပ်ထားလိုက်ပါတယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ Linear ပုံစံနဲ့ ဆွဲကြည့်တဲ့နေရာမှာ Post Count ရော Average Visit ရောနှစ်ခုလုံးရဲ့ Trend Line ဟာအကျဘက်ကို အတူတူဦးတည်ပါတယ် ဒါဆိုရင် ယေဘုယျအားဖြင့် ဆက်စပ်တယ်လို့ ယူဆလို့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ တစ်ခြားသော နည်းများနဲ့ ထပ်ပြီးဆွဲကြည့်ပြန်ပါတယ် Log Trend Line မှာလည်း မျဥ်ကွေးပုံစံဟာ အတော်ကိုတူညီပါတယ် ဒါကြောင့် Linear ပုံထက်ပိုပြီး ဆက်စပ်မှု့ရှိကြောင်း ပိုပြီးပြနိုင်လာပါတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မျဥ်းဖြောင့်အနေနဲ့ထက် ထပ်ကိန်းတွေကိုမြှင့်ကြည့်ပါတယ် နောက်ဆုံး ၆ ခုအထိမြှင့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ ထွက်လာတဲ့ မျဥ်းကွေးနှစ်ခုဟာ အတော်လေးကို တူညီကြောင်းတွေ့ရပါတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော့် ဘလော့မှာတော့ Post အရေအတွက်နဲ့ Visitor အရေအတွက်ဟာ တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ထပ်ပြီးစဥ်းစားစရာတစ်ခုက အရေအတွက် များတိုင်းလူများတယ် ဆိုတာကတော့ အင်မတန်အကြမ်းထည် ဆန်လွန်းပါသေးတယ် ဘယ်လို Post အမျိုးအစားဆိုရင် လူပိုပြီးစိတ်ဝင်စားသလဲ စသည်ဖြင့်ထပ်ပြီး အသေးစိတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပိုပြီးကောင်းပါလိမ့်မယ်။ လက်ရှိအနေနဲ့ကတော့ Post တစ်ခုချင်းစီရဲ့ Read Count ကိုမှတ်ထားတဲ့ Data မရှိတဲ့အတွက် တိုက်ရိုက်ဆန်းစစ်ကြည့်လို့ မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး။ သွယ်ဝိုက်သော နည်းအားဖြင့်ဆိုရင်တော့ ရှိတဲ့ Data ထဲကနေပဲ Post Count ကနေ Tag အမျိုးအစားနဲ့ ရေတွက်ပြီးပြန် ဆန်းစစ်လို့တော့ရနိုင်ပါတယ်။

ဆိုလိုတာက ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ လူဝင်တာနည်းလို့ များလို့ဆိုတာမဟုတ်ပါဘူး Analyze လုပ်တယ်ဆိုတာလည်း မျဥ်းလေးဆွဲကြည့်ရုံပဲရှိပါတယ်။ စုဆောင်းထားတဲ့ Data အနည်းအများ အပေါ်မူတည်ပြီး တန်ဖိုးနည်းလာ များလာတာကို ပြောချင်တာပါ အကယ်၍သာ လူအဝင်အထွက်အရေအတွက်တွေ မှတ်ထားတဲ့ Data တွေမရှိဘူးဆိုရင် ဒီလိုဆန်းစစ်မှု့မျိုးတွေ လုပ်လို့မရပါဘူး။ ခြောက်လဆိုတဲ့ ပမာဏဟာ မကြာပါဘူး ရလာတဲ့ Data ပမာဏဟာလည်း မများလှပါဘူး ဒါပေမယ့် အချိန်နဲ့အမျှများလာမယ် ဆိုရင်တန်ဖိုးကြီးလာပါတယ်။ Facebook မှာဖြည့်ထားတဲ့ နာမည်၊ လိပ်စာ၊ အလုပ်အကိုင်၊ ပညာအရည်အချင်း၊ အီးမေး၊ ကစားတဲ့ဂိမ်းတွေ ဒါတွေက ကိုယ့်တစ်ယောက်အတွက် များတယ်မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမယ့် ကိုယ့်လိုလူ သန်းချီရှိသွားရင်တော့ တန်းကြေးများလွန်းသွားတယ် ဒီလိုနဲ့ပဲ Quantitative Data တွေနဲ့ ငွေရှာနေတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲမဟုတ်လား။

ခင်တဲ့လူရော မတည့်တဲ့လူရော ကျွန်တော့်အကြောင်း အတူညီဆုံးပြောတဲ့စကားက လူ့ခွစာတဲ့ ဘာလို့ပြောတယ်မှန်း စဥ်းစားမရဘူး တစ်ကယ်ကသူများကို ခွတိုက်တယ်လည်း ခွစာဆိုတာ သူများနဲ့အမူအကျင့် အပြောအဆိုမတူတာကို ပြောကြပုံရတယ်။ ဘယ်နေရာတွေ ပြောပုံဆိုပုံမတူသလည်း ပြန်စဥ်းစားတော့ အတော်လေးတော့ များတယ်ပြောရမယ် ဒီရက်ပိုင်းမှတ်မိသလောက် ပြန်စဥ်းစားမိတယ်။

တစ်လောလောက်က ကိုသာသာမင်္ဂလာဆောင်တယ် နောက်တော့ Facebook မှာ Status ကို Married လို့ပြောင်းသွားတယ်။ ကိုယ့်သူငယ်ချင်း မင်္ဂလာဆောင်တာ သဘောမကျတဲ့လူ မရှိပါဘူး ဝမ်းသာလွန်းလို့ အပြောင်အပျက် ဘာမှမပြောပဲ Comment မှာ ဝမ်းသာကြောင်း သဘောကျကြောင်း ရေးလိုက်ပါတယ်။ ဖြစ်ချင်တော့ သူများတွေက Like ဆိုတာကို နှိပ်ကြသတဲ့ဗျာ အဲဒါကို မောင်ပြုံးက ခင်ဗျားကသဘောကျရင် ဘာလို့ Like ကိုမနှိပ်သလဲတဲ့။ ခက်တော့အခက်သား ကိုယ်တိုင်ရေးလိုက်တဲ့စာကို မောက်စ်နဲ့ Like button ကို ကလစ်နှိပ်လိုက်တာထက် ကျွန်တော်တန်ဖိုးထားပါတယ်။ Like ကိုနှိပ်လိုက်လို့ ဘာဖြစ်သွားမှာလည်း မေးတဲ့လူလည်းရှိတယ် ဒါပေမယ့် အားတိုင်းမနှိပ်တတ်တဲ့ အကျင့်ကို ပြင်ဖို့မလွယ်ဘူး ပြင်စရာလိုတယ်လည်း မမြင်မိသေးဘူး အဲဒီ့ကိစ္စတွေမှာ ကျွန်တော်ဟာ အများလုပ်ပုံနဲ့ သဟဇာတ ဖြစ်ပုံမရဘူး။

မျှော်လင့်ချက်ချင်း မတူတာလည်းရှိတယ် ဥပမာပြောရရင် စာရေးတယ် Technical နဲ့ပါတ်သက်တဲ့ အမြင်တွေရေးတယ် ဖတ်တဲ့လူလာဖတ်တယ် မျှော်လင့်တာက ကောင်းလိုက်တာတို့ နောက်လည်းရေးပါဦးတို့ ဒါမျိုးတွေမဟုတ်ဘူး ရေးထားတာက ဘယ်နေရာက ဘာမှားနေတယ်လို့ ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်အရာတွေလိုသေးတယ် လို့ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် အင်မတန်ဝမ်းသာပါတယ်။ ဘာကောင်ဖြစ်နေလို့ ရေးနေသလဲဆိုတဲ့ အပြောမျိုးလာလည်း ခွေးဟောင်တိုင်း ခေါင်းထောင်ကြည့်ရင် အိပ်ရေးပျက်တယ်လို့ ယူဆပြီး ပြန်ပြောမနေတာလည်း အကျင့်ဖြစ်နေတယ်။ ခက်တာက သူများကိုလည်း အဲဒီလိုပဲလို့ ယူဆမိတာကအမှားဖြစ်မယ် အကြောင်းသိနေတဲ့လူက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ စေတန်ဆို အားတိုင်း Technical post တွေပဲရေးနေတယ် သူ့ဆီမှာသွားရေးထားတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ Comment မှန်ရင် ကောင်းလိုက်တာလို့ တစ်ခါမှမပြောမိဘူး ဘာတွေထည့်လိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ် ရေးထားတာက ဘယ်နေရာမကောင်းဘူး ဒါမျိုးတွေပဲများပါတယ်။ မခင်လို့ရေးတာလားဆို မဟုတ်ပါဘူး သူငယ်ချင်းဆိုတာထက် ညီတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာပဲ ခင်လွန်းလို့ရေးရတာပါ လိုနေတာကိုမပြောပဲ ကောင်းလိုက်တာလို့ ပြောရတာကို သစ္စာဖောက်တယ်လို့ ခံစားမိလို့ပါ။ အများက ကောင်းတဲ့ကိစ္စကိုပဲ ပြောနေပြီး မကောင်းတဲ့ကိစ္စကို မသိချင်ယောင်ဆောင်တတ်တာကို မကောင်းတဲ့ဟာကို ပြောပြီးတော့ ကောင်းတဲ့ဟာကို သူများပြောပြီးသားဆိုပြီး မပြောတတ်တဲ့ကိစ္စက အများနဲ့ သဟဇာတ ဖြစ်ပုံမရဘူး။

ကောင်းတယ်လို့ အများစုလက်ခံတဲ့ အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးထားတာ မြင်တိုင်းလည်း ကိုယ့်အယူအဆနဲ့ မကိုက်ရင် ထောက်ခံဖို့ဝန်လေးတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ အစ်မတစ်ယောက်က မိဘကျေးဇူးပေါ့ မိဘစကားနားထောင်သင့်ကြောင်း စသည်ဖြင့်ရေးထားတဲ့ ဆောင်းပါးလေးကို တွေ့ပါတယ် မကောင်းတာ တစ်ခုမှမပါပါဘူး အဲဒါကတော့လက်ခံပါတယ်။ အများကတော့ Like တွေနှိပ်ကြ ကောင်းလိုက်တာပြောကြပေါ့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ Like လည်းမနှိပ်ဖြစ်ပါဘူး ဘာလို့ဆိုတော့ ကိုယ်တိုင်က မိဘစကားဆိုပြီး နားထောင်တဲ့လူ မဟုတ်ပဲကိုး မိဘဆိုပေမယ့် အကြောင်းအရာတစ်ခု ပြောလာမယ်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင်ပဲစဥ်းစားပါတယ် နားထောင်နိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာဆို နားထောင်ပါတယ် မိဘပြောလို့ဆိုပြီး မျက်စေ့စုံပိတ် လုပ်မယ့်လူတော့မဟုတ်တာ အသေအချာပဲ။ အမုန်းဆုံးစာပေထဲမှာ မတွေးခေါ်နိုင်တဲ့အရွယ်ကို ယျေဘုယကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာဘန်းပြပြီး လိုချင်တာရိုက်သွင်းတာမျိုးကို အမုန်းဆုံးပဲ။ အဲဒါကြောင့် သားလေးဖတ်ဖို့တို့ သမီးလေးဖတ်ဖို့တို့ဆိုတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေအင်မတန်မုန်းတယ်။ ရန်ဖြစ်တာ မကောင်းပါဘူး ဒါပေမယ့် အန္တရာယ်ပြုလာတာကို မခုခံပဲနေတာကို သူရဲကောင်းလိုလို လူလိမ္မာလိုလို မတွေးတတ်တဲ့ကလေးကို ရိုက်သွင်းထားတာက အဆိပ်ခပ်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတာ။ ဒါမျိုးကိစ္စတွေကတော့ အများစုနဲ့လုံးလုံးကို သဟဇာတ ဖြစ်မယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။

ကိုယ်စိတ်ထဲက မလိုတာတွေကို အလွယ်တကူ ပယ်ထားလိုက်တတ်တယ်။ မိဘကျေးဇူးကိစ္စမှာ ဝင်ပြောမိရင်းနဲ့ အရာအားလုံးတော့ ပြောသမျှနားထောင်းလို့ မဖြစ်ဘူး ဥပမာဆိုရင် သိဒ္ဓတ္ထ ဖအေစကားအကုန် နားထောင်ခဲ့ရင် ဘုရားတောင် မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ ဖတ်မိတဲ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က လာပြောပါတယ် သိဒ္ဓတ္ထလို့ဘာလို့ခေါ်သလဲ မရိုမသေနဲ့လို့ ပြောပါရောလား ပြောမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်အတွက်က ဘာသာရေးမှာ လူပုဂ္ဂိုဆိုတာကို ပယ်ထားတာ ဘုရားဆိုလို့ ကိုးကွယ်တယ်လို့ မဟုတ်ဘူး ဟောတဲ့ဝါဒကို လက်ခံနိုင်လို့ ဝါဒကိုထူထောင်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အထွဋ်အမြတ်ထားတာပါ။ သူ့ဟာသူ မုန့်ညင်းစေ့ထဲ လမ်းလျှောက်နိုင်တာတို့ ဘာတို့က မြင်လည်းမမြင်ဖူး စိတ်လည်းမဝင်စားဘူး အဲဒါတွေကြောင့် ဒီဘာသာကို လက်ခံထားတာမဟုတ်ဘူး ဝါဒကိုလက်ခံလို့သာ ဗုဒ္ဓဘာသာဖြစ်နေတာ။ အဲဒီ့တော့ သိဒ္ဓတ္ထဆိုတာ အမည်နာမပဲ လူတိုင်းခေါ်လို့ရတာပဲ မရိုမသေလုပ်တယ်လို့ မခံစားသင့်ဘူး။ အများစုဟာ လူနဲ့မူကိုခွဲနိုင်ဖို့ အတော်ခက်ခဲပုံရတယ်။ ဒီလိုကိစ္စတွေလည်း အများနဲ့ကျွန်တော် သဟဇာတ မဖြစ်ပြန်ဘူး။

ဒီရက်ပိုင်း စဥ်းစားမိသလောက်ကို ရေးချထားလိုက်မိတယ် တစ်ကယ်က ဒီထက်ပိုပြီးအများနဲ့ သဟဇာတ မဖြစ်တဲ့အကြောင်းတွေ အများကြီးရှိပုံရပါတယ်။ ဘာကြောင့်ဖြစ်သလဲ အတော်စဥ်းစားရခက်တယ် ငယ်ကတည်းက တစ်ယောက်တည်းနေခဲ့တော့ အများရဲ့အမူအကျင့်ကို မရခဲ့တာလည်းအကြောင်းအရင်း တစ်ရပ်ဖြစ်နိုင်တယ် နောက်တစ်ချက်က ငယ်ကတည်းက ရိုက်သွင်းတဲ့စာမျိုး တစ်ခုမှမဖတ်ခဲ့ရတာလည်း တစ်ချက်အပါအဝင်ဖြစ်မယ်။ နောက်ဆုံးကတော့ ဖအေဖြစ်သူဟာ လူ့ခွစာလို့အင်မတန် နာမည်ကြီးတဲ့ လူကြီးဖြစ်နေတာ အဆိုးဆုံးအချက်ဖြစ်မယ်။

မြင်တယ် …
အိမ်မက်ထဲလည်းမြင်တယ် …
စိတ်ကူးထဲလည်းမြင်တယ် …
အကြင်နာရဆုံးရယ် …
ကိုယ့်ဘဝဘယ်ရောက်နေ အမြဲတမ်းကိုယ်တွေ့ပါတယ် …
အတွယ်တာရဆုံးရယ် ရေဆာသလိုဆာလောင်တယ် …

အကျိုးအကြောင်းတွေလည်း အတော်တိုက်ဆိုင်နေတယ်လေ သီချင်းအတိုင်းဖြစ်နေသလိုပဲ ခံစားရပါတယ် အဖြစ်ကလည်းနည်းနည်း ဆန်းသလိုလိုပေါ့လေ ဒီရက်ပိုင်းမှာ အလုပ်မအားပါဘူးဆို စိတ်ကဖောက်လာတယ် အိမ်ကိုဖုန်းဆက်တော့ အန်တီလေးကို ဒီရက်ပိုင်းတော့ သွားလည်းဒီစိတ် စားလည်းဒီစိတ်နဲ့ အိပ်ရင်တော့မျက်နှာလေးတွေ မြင်ယောင်နေတယ်လို့ပြောတော့ မင်းကတော့ကြီးမှ ဝက်သက်ပေါက်တာထင်တယ် ပြောတော့ကိုယ့်မှာ အီလည်လည်ဖြစ်သွားတယ် မဟုတ်လောက်ပါဘူးပေါ့လေ။

ဖြစ်ပုံကဒီလို ဒီရက်ပိုင်းစာတွေရေးရတာရယ် ဖတ်ရတာရယ်များတော့ မျက်မှန်ကလည်း နေ့တိုင်းတပ်ထားရတယ် မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၁၂ နာရီအထိ တစ်နေကုန် စာရေးရစာဖတ်ရနဲ့ ဖြစ်နေတော့ ညပိုင်းပြန်ရောက်တာနဲ့ ထမင်းအိုးတည်ပြီးတန်းအိပ်တာပဲ။ အိပ်ယာပေါ်မှာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ရင်ကို လောကကြီးကိုဘောင်ခတ်ထားတဲ့ မျက်မှန်ကမချွတ်ရသေးသလို မြင်ကွင်းကဖြစ်နေသဗျ နောက်ပြီးတော့ တစ်နေကုန်ဖတ်ထားတဲ့ စာမျက်နှာလေးတွေက ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလို တစ်ရွက်ချင်းတစ်ရွက်ချင်း မြင်နေရသဗျာ အဲဒါတွေမြင်ပြီးတော့ ဟိုနားလေးကစာလေး ပြင်ရေးလိုက်ရ ဒီနားကစာလေး ပြင်ရေးလိုက်ရင်ကောင်းနဲ့ အိမ်မက်ထဲမှာအလုပ်လုပ်သွားတာ မနက်နှိုးစက်မြည်မှ အိပ်ယာကနိုးသလိုဖြစ်တယ် ပြန်စဥ်းစားလိုက်တော့ တစ်ညလုံးမအိပ်လိုက်ရလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒယ်ဒီမဆုံးခင်က ပြောတဲ့စကားကိုသတိရတယ် သူအလုပ်များလာတိုင်း လူကအိပ်ပေမယ့် စိတ်ကိုအိပ်ခိုင်းလို့ မရဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ အခုမှပဲနားလည်သလိုဖြစ်လာတယ်။ သြော်…. မြင်တယ် … အိမ်မက်ထဲလည်းမြင်တယ် … စိတ်ကူးထဲလည်းမြင်တယ် …