ကျွန်တော် အလယ်တန်းကျောင်းသား ဘဝကိုတော့ ရေဆင်းမှာနေခဲ့ရတယ်ဗျ။ သွားတက်ရတဲ့ကျောင်းက နည်းနည်းဝေးတယ် ဒါကြောင့်ရုံးကနေ ကျောင်းကားစီစဥ်ပေးထားပါတယ်။ အရာရှိဆိုတဲ့လူတွေများ တော်တော်လေး ကြီးကျယ်တယ်ပြောရမယ်။ အရာရှိဆိုတဲ့လူတွေထက် သူတို့မိန်းမတွေက ပိုကဲတယ်ထင်တာပဲ။ လူအများအတွက် စီစဥ်ပေးထားတဲ့ ကားနဲ့ ကလေးတွေကို မထည့်ချင်လို့ဆိုပြီး ကားသပ်သပ်တောင်းထားကြတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲသည့်သီးသန့်ဆိုတဲ့ကားနဲ့ ကျောင်းသွားရတယ်ပေါ့ဗျာ။ ကားပေါ်မှာလည်း ကျောင်းသားက သိပ်မများပါဘူး ကျွန်တော်ရယ် အိမ်ရှေ့အိမ်က မွန်မိသားစုက သူငယ်ချင်း ၃ ယောက်ရယ် နောက်ထပ် သူငယ်တန်းကလေးလေး တစ်ယောက်ရယ် ဒါပဲပါတယ်။ သူငယ်တန်းကလေးလေး ကိုတော့ သူ့အမေက အမြဲလိုက်ပို့လို့ ကားပေါ်မှာ သူ့အမေပါအဆစ်ပါလာတတ်တယ်။
Continue reading →

စိတ်ရှည်လက်ရှည်စုပြီး ပေါင်းထားတဲ့ Video လေးပါ။ တော်တော်လေးကောင်းပါတယ်။ တစ်ချက်တစ်ချက်တော်တော်လေး အ့သြမိတယ် အသက် ရဝ နီးနီး အဖိုးကြီးတစ်ယောက် ဒီလောက်သွက်သွက် လက်လက် လှုပ်ရှားနိုင်တာ ယုံချင်စရာတောင်မရှိဘူး။ Partner အဖြစ်လိုက်ပေးတဲ့ Saito Sensei ဆိုတာက အနည်းဆုံး ပေါင် ၂၀ဝ လောက်ရှိတဲ့လူကြီး။ နောက်ပြီးတော့ Koichi Tohei ဆိုတာကလည်း နည်းတဲ့လူကောင်ကြီး မဟုတ်ဘူး။ O’Sensei ကအရပ် ၅ ပေ ၁ လက်မပဲရှိတယ်။ ဒါတောင် Saito ရော Tohei ရောသူ့အောက်မှာ ပြားပြားဝပ်ပဲ။ ဘယ်လိုများ လှုပ်ရှားနိုင်သလဲ စဥ်းစားမရဘူး။