Archive for June, 2009

29
Jun 09

Multiple Screens for Single Login Session

ကွန်ပျူတာအဟောင်းများဖြင့် စတင်သုံးခဲ့သော်လည်း Unix ကိုတော့ ငယ်စဥ်ကအတွေ့ အကြုံမရှိပါ။ Linux ကိုသုံးပါသော်လည်း Command အများစုကို အလွတ်မမှတ်မိပါ မတတ်သာမှသာ Terminal သို့ဝင်ကာသုံး၏။ သာမန်အချိန်တွင်တော့ GUI အားကိုးဖြင့် Click နှိပ်တတ်လျင် အလုပ်ဖြစ်နေသည်မှာ အကျင့်ဖြစ်နေသည်။ Terminal နှင့် Browser ကိုတစ်ပြိုင်တည်းဖွင့်ပြီး ဟိုဘက်ကရှာ ဒီဘက်မှာကူးထည့်ကာ Enter ကိုနှိပ်လိုက်သောနည်းဖြင့် အသုံးချလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ကံဆိုးသည်ပဲပြောရမလား ကျွန်တော့်စက်ပဲ ကံကောင်းသွားသည်လားမသိ ဆာဗာပေါင်းများစွာ တင်ထားသော ကျွန်တော့်၏ စက်ကလေးမှာ Data ပေါင်းများစွာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း တင်သွင်းသော စမ်းသပ်မှု့များကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ဆရာမှ စမ်းသပ်ရန်ဟုဆိုကာ Server တစ်လုံးကို Lab Operator ထံမှဓားပြတိုက်ပေးသည် Itanium Processor နှစ်လုံးတပ်ဆင်ထားသော အနှီ Server ကားတွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဟုဆို၏။

ပြဿနာကား ဆာဗာတွင်တင်ထားသော OS မှာ Die Hard ဟုဆိုရမည့် FreeBSD ကိုတင်ထားသည်။ ကိုယ်ကြိုက်တာလည်း ပြန်တင်၍မရပါ Software ကိုသာစိတ်ကြိုက်တင်ခွင့်ပေးပြီး OS သူ့အတိုင်းသာ သုံးခွင့်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ကွမ်းကျင်သော မသိလျင် Right Click နှိပ်ဆိုသည့် မူဝါဒကိုသုံးမရပါ။ X Window လည်းတင်မထားပါ။ SSH ဖြင့် Remote Login ဝင်လိုက်လျင် Screen အနက်ရောင်ကြီးကိုသာ ဆွဲဆောင်မှု့မရှိစွာ မြင်ရရှာသည်။

ထုံးစံအတိုင်း Browser ကိုဖွင့်ကာ ဦးဂူဂဲကို မေးလိုက်မြန်းလိုက် ရှာလိုက်သုံးလိုက် လုပ်ရသည်။ Lynx ကိုလည်း အင်မတန်စိတ်ညစ်သည် ပုံကလေးများဖြင့် လှလှပပ မြင်နေရသော Browser နေရာတွင် ရောင်စုံစကားလုံးများဖြင့် သည်းခံကာဖတ်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ Link များကို မောက်ဖြင့် ယောင်ကာသွားနှိပ်မိ၏။ အကြီးအကျယ်ပြဿနာကား Multiple Window မရသည့်ပြဿနာဖြစ်သည်။ Security Policy အရဟုဆိုကာ Account တစ်ခုဖြင့် Multiple Session ဝင်လို့မရပါဟု ကန့်သတ်ထားပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် Lynx ဖြင့်ရှာလိုက် ပြန်ထွက်လိုက် အလုပ်လုပ်လိုက် မသိလျင်ပြန်ဝင်လိုက်ဖြင့် ဂျာအေးသူ့အမေရိုက်ပါတော့သည်။ Putty သုံးနေသောကြောင့်သာ Screen ပေါ်မှ Mouse ဖြင့် Select လုပ်ကာ Command များကို Copy and Paste အလွယ်လုပ်ရနေသဖြင့် ခံသာသည်ဟု ဆိုရမည်။

ထိုကြောင့် Single Session ဖြင့် Multiple Command Interface မည်သို့လုပ်ရမည်ကို ရှာရဖွေရပြန်ရာ Screen ဟူသော Utility ကိုတွေ့ပါသည်။ ရှေးယခင်က Terminal ခေတ်ကလူများ၏ ကြိုးပမ်းမှု့ဟုဆိုရမည် Terminal Screen များစွာကို Single Login Session ဖြင့်ဖန်တီးပေးထားပါသည်။ သို့သော် Window Environment မဟုတ်သောကြောင့် Screen တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကို ပြောင်းလိုပါက Short Cut ဖြင့်ပြောင်းပေးရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ခုချင်း ပြန်လုပ်ရသည်ထက် များစွာခရီးတွင်ပါသည်။ လိုအပ်ပါက ပြန်မှတ်မိစေရန် Short Cut များကို Blog တွင်တင်ကာမှတ်ထားလိုက်သည်။ အသုံးတည့်သူများလည်း သုံးလိုကသုံး၍ရပါရန်နှင့် ကျွန်တော်မကြာခင်မေ့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပြန်ဖတ်ရလွယ်ရန် မှတ်ထားခြင်းလည်းပါသည်။







































































Command Description
Ctrl-a + c Create new window (shell)
Ctrl-a + k Kill the current window
Ctrl-a + w List all windows (the current window is marked with “*”)
Ctrl-a + 0-9 Go to a window numbered 0-9
Ctrl-a + n Go to the next window
Ctrl-a + Ctrl-a Toggle between the current and previous window
Ctrl-a + [ Start copy mode
Ctrl-a + ] Paste copied text
Ctrl-a + ? Help (display a list of commands)
Ctrl-a + Ctrl-\ Quit screen
Ctrl-a D + (Shift-d) Power detach and logout
Ctrl-a + d Detach but keep shell window open


27
Jun 09

တစ်ပါတ်အတွင်း လူ့ခွစာမှတ်တမ်း

တစ်ပါတ်အတွင်း အဆင်မပြေမှု့တွေကတော့ တနင်္လာနေ့ကတည်းက စတယ်ပြောရမယ်ထင်တယ် ရုံးကစက်တစ်လုံး ပျက်သွားလို့ မနက်ကတည်းက ပြင်လိုက်ရတာ ဝိုင်းကူရတယ် Recovery Software များစွာသုံးပြီး စာအုပ်ထဲကလို Disk ကိုရေခဲသေတ္တာထဲထည့်လိုက်လည်း ရေခဲမုန့်မဟုတ်လို့လားမသိပါဘူး ပြန်ကောင်းမလာရှာဘူး။ ပေါက်ပေါက်ရှာရှာဗျာ Disk ငါးလုံးမှာ ၄ လုံးအကုန်ပျက်သွားတယ်။ ကိုယ်နဲ့တိုက်ရိုက် မဆိုင်ပေမယ့် အလုပ်တူတူလုပ်တဲ့ တာဝန်ခံကုလားမလေးကတော့ အဆူခံလိုက်ရတာ သောက်သောက်လဲ မျက်နှာလည်း ဆီးရွက်လောက် ကျွန်တော့်တယ်ဆိုတာ လက်တွေ့မြင်ဖူးသွားတယ်။ တနင်္လာအစည်းအဝေးက စက်ပျက်တာနဲ့ အင်္ဂါကိုပြောင်းသွားပါရောလား။

အင်္ဂါနေ့ ၂ နာရီကတော့ မိတင်ခေါ်တယ်ဆိုတာနဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး မိတင်ငိုက်တာပေါ့။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အလုပ်လုပ်နေတဲ့စက်က IM ကို Idle မလုပ်ထားခဲ့မိဘူး။ ၃ နာရီခွဲလောက် ပြန်ရောက်တော့ GTalk Account ကနေလှမ်းခေါ်ထားတာ တွေ့ပါရော ကြည်လိုက်တော့ မကြာသေးပါဘူး ခေါ်ထားတာက ၄ မိနစ်လောက်ပဲရှိသေးတယ်။ ကြည့်လိုက်တော့လည်း ဘယ်သူမှန်းမသိဘူး။ ဒါနဲ့ ယဥ်ယဥ်ကျေးကျေးပြန်မေးပါတယ် အစည်းအဝေးလုပ်နေလို့ ချက်ချင်းမဖြေနိုင်လိုက်ဘူး ဘာအကူအညီပေးရမလဲပြောပါလို့ မေးလိုက်မိပါရောလား။
read more »

19
Jun 09

ရောက်တတ်ရာရာဝါသနာ

လူတိုင်းမှာ ဝါသနာပါတာ တစ်ခုစီတော့ရှိကြတယ်လို့ ငယ်ငယ်ကဖတ်ဖူးတဲ့ စာစီစာကုံးစာအုပ်တွေမှာတော့ တွေ့ဖူးပါတယ်။ အခုတော့အဲ့ဒါကို သိပ်လက်မခံချင်တော့ဘူး လူတိုင်းမှာ ဝါသနာတစ်ခုမက ရှိကြတယ်လို့ ထင်လာပါတယ် ဒါပေမယ့် ဝါသနာအပါဆုံးအရာလို့ ဆိုရင်တော့ တစ်ခုပဲရှိမယ်ထင်ပါတယ် ဒါတောင် တစ်ချို့လူတွေဆိုရင် ဘာကိုဝါသနာအပါဆုံးလဲ ဆိုတာကိုတော်တော်လေး ခွဲရခက်မယ်ထင်တယ်။ ဝါသနာဆိုတဲ့ နေရာမှာ တစ်ချို့ကတော့ ဝါသနာပါရာ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုတယ် တစ်ချို့ကတော့ ဝါသနာကို အပန်းဖြေအနေနဲ့ပဲ ထားရှိကြတယ် တစ်ချို့ကတော့ ဝါသနာပါရာကို လုပ်ခွင့်မရကြဘူး။

ငယ်ငယ်ကတော့ ဝါသနာဆိုပြီး မှတ်မှတ်ရရ လုပ်ချင်ခဲ့တာက ပန်းချီဆွဲတာပါ။ စနစ်တကျသင့်ခွင့် တစ်ခါမှမရခဲ့ပါဘူး။ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်ရင် သင်တန်းများ ဘာတက်ရမလဲဆိုတာ တစ်ခါမှ အခွင့်အရေးမရခဲ့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်ကတော့ မြို့ပေါ်မှာနေရတယ်ဆိုတာက တောင်ကြီးမှာနေခဲ့တာပဲရှိတယ်။ ကျန်တဲ့နေရာတွေက မြို့နဲ့နည်းနည်းဝေးပါတယ် ဒါကြောင့် ပန်းချီကို သူများဝါသနာပါတဲ့ ကလေးတွေလို သင်တန်းတက်ပြီး စနစ်တစ်ကျ သင်ခွင့်မရခဲ့ပါ။ ဒါကြောင့် တီကောင်တောင် ဖြောင့်အောင် မဆွဲတတ်ပါ။ အိမ်မှာရှိတဲ့ စွယ်စုံကျမ်းတွေကတော့ ပန်းချီဝါသနာအတွက် အထောက်အကူပြုပါတယ် နာမည်ကြီးပန်းချီကား တော်တော်များများကို ရောင်စုံပုံတွေနဲ့ အကုန်ပါပါတယ်။ ပန်းချီကားမြင်ရင် အားရဝမ်းသာ ကြည့်တာကလွဲရင် ဘာမှနားမလည်ပါ။ ကာတွန်းတစ်ခုထဲကလို နေဝင်ချိန် စိတ္တဇပန်းချီကို ကြက်ဥကြော်မှတ်လို့ သွားရည်ကျတာမျိုးများ ဖြစ်နေမလားတော့ မသိဘူး။ ပန်းချီကိုဘယ်လောက် အဆွဲကျင့်တယ်ဆိုတာက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဝယ်ထားတဲ့ ရေဆေးတွေ ဆီဆေးတွေ စုတ်တံတွေ အခုအချိန်အထိ အရာမယွင်းတာက သက်သေထူနေပါတယ်။
read more »

14
Jun 09

ဖြစ်တည်ဆဲလော ပျောက်ဆုံးခြင်းလော

မိသားစုငါးယောက် အငယ်ဆုံးသား အစဥ်အလာ မှန်သမျကို ဘယ်တော့မှလက်မခံ မမြင်မတော်ပါက မြင်သည့်အတိုင်းပြော၍ ဘယ်သူနှင့်မျ မတည့်သော ကျွန်တော့်အဖေ။ ကလေးအလွန်ချစ်တတ်သည် ငယ်စဥ်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဘဝ သထုံဆောင်တွင် နေစဥ်ကတည်းက ကျောင်းပိတ်ရက် အလွန်ဆော့သော တူသုံးယောက်ကို အဆောင်တွင်ခေါ်ပြီး ဆော့တတ်သည်။ အိမ်ထောင်ကျ၍ အကြီးဆုံးသား ကျွန်တော်ကိုလည်း အဖေသာအမြဲထိမ်းသည်။ အမေချစ်သားဟု အမြဲပြောတတ်သည် အဘယုံကြောင့်ဆိုသော် အမေကိုမကပ်ပဲ အဖေကိုကပ်သောကြောင့် အမေအလုပ်ပျက် သက်သာသော ကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဖေကလေးထိမ်းသော ပုံစံမှာသူများနှင့် မတူပါ။ ကလေးကို ငိုပါက တတ်နိုင်သမျချော့ပါသည် မုန့်လိုချင်သည်ဆိုက ဝယ်ကွေး၏ တစ်နေရာသွားချင်သည်ဟု ဆိုပါလျင်လည်း မညည်းမညူလိုက်ပို့၏။ သို့သော် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စများကို ပူဆာ၍ငိုလျင်ကား ကလေးကို နားမလည်မှန်းသိလျက်နှင့် လူကြီးကိုပြောသလို အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် ပြောကာချော့၏ မရလျင်ကား ကလေးကို ချီလည်းမချီတော့ ချော့လည်းမချော့တော့ပဲ ငိုချင်သလောက်သာငိုဆိုကာ မသိချင်ယောင်သာ ဆောင်နေတော့သည်။ အဖေ့သီအိုရီအရကား ကလေးကို စကားမပြောပဲ မသိချင်ယောင်သာ ဆောင်နေပါက ၁ဝ မိနစ်ထက် ပို၍ငိုနိုင်သော ကလေးကားရှားသည်ဟုဆို၏ အလွန်ဆုံး မိနစ် ၂ဝ အတွင်းငိုချင်ပါသော်လည်း ချော့မည့်သူမရှိ၍ ဆက်၍ငိုမရသော အဖြစ်သို့ရောက်၏။ အလွန်ငိုသော ကျွန်တော့် တူဝမ်းကွဲလေးတစ်ယောက်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်မှာ အောင်မြင်သည်။ ၁၅ မိနစ်ကြာသောအခါ ကလေးမှာ ဆက်ငို၍မရတော့ပဲ အလိုလိုရပ်သွားသည်ကို တွေ့ဖူးသည်။ သို့သော် အငိုတိတ်ခါနီး သွား၍စကားသွားမပြောပါနှင့် အရှိန်တက်ကာ ပို၍ငိုနိုင်သွားတတ်သည်။
read more »

6
Jun 09

ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းနှင့် စိတ္တဇအတွေးများ

ဓာတ်ပုံကိုကြည့်၍ ပုပ္ပားရောက်သလား ဖိုးဝင်းတောင်ရောက်သလား မတွေးလိုက်ပါနှင့် စင်္ကာပူကွန်းပေါ်မှ အမြင့်ဆုံးဆိုတော့ တောင်ပုတုကလေးပေါ် အတက် တောင်ခြေတွင် မျောက်တစ်အုပ် သောင်းကျန်း နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ စင်္ကာပူမှ မျောက်များမှာ သနားစရာကောင်းလှသည် မျောက်ဖြစ်ပင်ငြားသော်လည်း တက်စရာသစ်ပင် ရှားပါးသောကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ အလေ့အကျင့် မပျက်စေရန် ဓာတ်တိုင်ကို သစ်ပင် အမှတ်ဖြင့် အတက်ကျင့်ရပုံရ၏။
read more »

2
Jun 09

မှတ်မိသလောက် အတွက်အချက်များ

ဗမာပြည်မှာ သင်္ချာဆိုတာကို သိသလောက် စဥ်းစားကြည့်တော့ ဂဏန်းသချင်္ာကတော့ ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့ရပါတယ်။ ကိန်းဂဏန်းဆိုတာက များလာရင်မှတ်မိဖို့ မလွယ်ပါဘူး။ အခုနောက်ပိုင်း လက်တွေ့ တိုင်းထွာချက်အရဆိုရင် ဂဏန်း ရ လုံးထက် အပို ၂ အလို ၂ ဆိုပြီးဆိုပါတယ်။ ဗမာတွေကတော့ ကိန်းဂဏန်းထက်စာရင် စာနဲ့ပိုပြီးမှတ်မိအောင် လုပ်ထားတတ်တယ် လူသိများတာတွေဆိုရင် သက္ကရာဇ်တွေကို စာနဲ့ကိုယ်စားပြုတယ် လှည်းဝင်ရိုးသံတစ်ညံညံ၊ ရှေလသာဝါဝါဝင်း၊ ဥသြအော်မြည်၊ အောင်ကျော်ချမ်းအေး ဆိုတာတွေက အားလုံးကြားဖူးကြပါတယ်။

ကိန်းတန်ဖိုးကို အက္ခရာနဲ့ မှတ်ထားလိုက်တာက ဗမာနည်းဗမာ့ဟန်ပေါ့။ ဒါတွေက ဗေဒင်ကနေလာလို့ သုညကနေ ခြောက်အထိပဲရှိတယ် ကိန်းအားလုံးကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူး ဒါကြောင့်တစ်ချို့ သက္ကရာဇ်တွေကိုတော့ ရေးလို့မရပါဘူး။ ဗေဒင်ကနေလာတယ်ဆိုတော့ မူရင်းကတော့ မဇ္ဇိမကပေါ့။ ဒါပေမယ့် အိန္ဒိယမှာ ကိန်းကို အက္ခရာနဲ့ဗမာတွေလို ရေးတာရှိမရှိတော့ လက်လှမ်းမမှီတော့ မသေချာပေမယ့်။ တွေ့ရသလောက်ကတော့ ဗမာပြည်ရောက်မှ အသုံးချနည်း တိုးသွားတာလို့ ခန့်မှန်းပါတယ်။
read more »

1
Jun 09

ပြ၊ လမ်း နှင့် မျဥ်းဖြောင့်

လူရှင်တော်တွေ ပျက်လုံးထုတ်တဲ့ မန္တလေးသားပြောတဲ့ တစ်ပြ ဆိုရင်ကြောက်ပါပြီလို့ လူတွေပြောကြတာပေါ့ဗျာ။ တစ်ပြဆိုတာက မှန်းပြောတဲ့ အကွာအဝေးလို့ ထင်နေကြလို့ပါ တစ်ကယ်ကတော့ မန္တလေးကအခြေအနေနဲ့ ပြောရရင် တစ်ပြဆိုတာ တိတိကျကျသတ်မှတ်ထားတဲ့ အကွာအဝေးရှိပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာလို ပြောမယ်ဆိုရင် ဘလောက် တစ်ဘလောက်ပေါ့ လမ်းတစ်လမ်းနဲ့ နောက်တစ်လမ်းကြား အကွာအဝေးကို မန္တလေးမှာက ပြလို့ခေါ်ကြ ပြောကြပါတယ်။ ကွာခြားတာက ရန်ကုန်က ဘလောက်တစ်ခုဆိုတာက ဒေါင့်မှန်စတုဂံပုံရှိပြီး မန္တလေးမှာကတော့ အားလုံးနီးနီးက စတုရန်းပုံရှိတာပါ။ ပြဆိုတဲ့အသုံးကလည်း ခေါ်ချင်တိုင်း ခေါ်တာမဟုတ်ပါဘူး နန်းမြို့ရိုးမှာက ပြအိုးတွေရှိပါတယ် ပြအိုးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ လမ်းတစ်လမ်းရှိပါတယ် ဒါကြောင့် တစ်လမ်းနဲ့ နောက်တစ်လမ်း အကွာအဝေးကို ကြားမှရှိတဲ့ ပြအိုးအရေအတွက်နဲ့ တိုင်းရတာကနေ တစ်ပြ နှစ်ပြ ဆိုပြီး ခေါ်ကြတာပါ။ မန္တလေးသားဖြစ်ပြီး ပြဆိုတာ ဘာခေါ်မှန်းမသိတဲ့ လူလည်းရှိသေးတယ်။ ဒေသအခေါ်အဝေါ်ကို ဒေသခံ မသိတာကတော့ ရှက်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ယူဆမိတာပဲ။

မန္တလေးမှာ လမ်းမတွေကို နာမည်မပေးပဲ နံပါတ်ပဲပေးပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာလည်း လမ်းတွေကို နံပါတ်နဲ့ပေးတာ ရှိပေမယ့် လမ်းတွေကတိုပါတယ်။ လမ်းတစ်ခုကို နံပါတ်ပြောလိုက်တာနဲ့ နေတဲ့နေရာကို အကြမ်းတော့မှန်းလို့ရတယ်။ မန္တလေးမှာကတော့ လမ်းဒေါင့်မှာနေရင် လမ်းနှစ်ခုပြော မဟုတ်ရင် သုံးခုပြောမှသာ နေရာအတိအကျ ရောက်ပါတယ်။ ဝင်းထဲမှာနေရင်တော့ လမ်းကို တစ်ပြပါတ်လည် လေးလမ်းပြောမှသာ အိမ်ရှာလို့ရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လမ်းတွေက အရှည်ကြီးတွေပါ။ ဘယ်မှာနေသလဲမေးလို့ ၃၅ လမ်းလို့ဖြေလိုက်ရင်တော့ သွားပြီပဲ။ ၃၅ လမ်းဆိုတာက ဂေါဝိန်ဆိပ်ကနေ မေမြို့အထွက် အောင်ပင်လယ် အထိ မန္တလေးမြို့ အနောက်ကနေ အရှေ့အထိလို့ ပြောလို့ရတယ်။ လမ်း ၈ဝ ဆိုတာလည်း အိုးဘိုကနေ ဘုရားကြီးအထိ တောက်လျောက် တစ်ဖြောင့်တည်းပဲ။ မန္တလေးမှာ လမ်းတွေက အကုန်လုံး အဖြောင့်တွေကြည့်ပဲ ကောက်သွားတယ်ဆိုတာ အင်မတန်ရှားပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ မန္တလေး မျဥ်းဖြောင့်များဆိုတဲ့ စာအုပ်နာမည်ဖြစ်လာသလားလို့ စာအုပ်စပြီး ထွက်ကာစက စဥ်းစားမိသေးတယ်။

Switch to our mobile site

WP SlimStat