တစ်ခါတစ်ယံမှာ မှားယွင်းခံစားမိတဲ့ သစ္စာရှိခြင်းဆိုတာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုးတက်မှု့ကို ရပ်ဆိုင်းသွားစေတယ်လို့ ခံစားလာမိတယ်။ ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို အနည်းဆုံးတော့ သူ့ထက်ည့အောင် သင်ပေးနိုင်ရမယ်။ ဆရာထက်တော်အောင် သင်ပေးနိုင်တဲ့ဆရာ ဆိုတာကတော့မရှိဘူး ဆရာ့ထက်တော်ချင်ရင် ဒီလိုလုပ်လို့ပဲ လမ်းကိုပြပေးနိုင်မယ်။ နောက်ထပ် ဆရာတစ်ယောက်ဆီကို လက်ပြောင်းပေးရတာမျိုးလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို နောက်ထပ်သင့်လျော်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ဆီကို လက်လှဲပေးနိုင်မယ်လို့ အမြင်ရှိနေရင် အဲဒီ့ဆရာမှာ ပွင့်လင်းတဲ့အမြင်ရှိတယ်လို့ မြင်မိတယ်။ တပည့်မှာလည်း ငါ့ဆရာမှငါ့ဆရာ သူများဟာဆိုမကောင်းဘူးလို့ မြင်မိရင် အဲဒါကို ဆရာအပေါ်မှာ သစ္စာရှိတယ်ဆိုပြီး ဂုဏ်ယူနေရင်လည်း မကောင်းပြန်ဘူး။ ဘယ်ဆရာမှာတော့ ဘယ်အချက်ကကောင်းတယ် ဘယ်အချက်မကောင်းဘူး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မြင်သင့်တယ် ဒါမှလည်း တပည့်တစ်ယောက်တွက် ပွင့်လင်းတဲ့အမြင် ပြည့်စုံတယ်လို့ယူဆမိတယ်။ အတတ်ပညာအသစ် တစ်ခုအတွက် ဆရာပြောင်းလိုက်တာကို သစ္စာမဲ့ခြင်းလို့ မခံစားသင့်ဘူးလေ။

ဘာသာရေး ဥပမာပြပါဆိုရင် လက်ဝဲရံနဲ့ လက်ယာရံ ဖြစ်လာမယ့် အလောင်းအလျာနှစ်ယောက်က အရင်က ဘာအယူဝါဒမှ မရှိတာမှမဟုတ်ပဲ သူတို့နှစ်ယောက်က ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်မှာ နာမည်ကျော်အသင်းဝင်တွေပဲ နောက်တော့ ဗုဒ္ဓရဲ့ဝါဒကို သဘောကျလို့ ထွက်ပြီးပြောင်းလာတာပဲ လာတာမှ ရိုးရိုးလာတာမဟုတ်ဘူး တစ်ခြားလူတွေပါ စည်းရုံးခေါ်လာတယ် ဆရာကိုတောင်စည်းရုံးလိုက်သေးတယ်။ ဆရာဖြစ်သူကတော့မလိုက်လာဘူး။ ဝါဒပေါင်းစုံ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ရှိတဲ့ မဇ္ဇိမမှာ ဒါကထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး ဆရာရောတပည့်ပါ ဘယ်သူကမှ သစ္စာဖောက်တယ်လို့ မခံစားကြဘူး။ အဲဒီတော့ အမြင်ကျဥ်းတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များက သြော်ဒါကတော့ ဘုရားဘက်ပြောင်းတာပဲ ကောင်းတာလုပ်တာလို့ ပြောကြမယ်။ ဘာမှမဆိုင်ဘူး အသေအချာကြည့်ရင် ဟိုဘက်ကလည်း ဝါဒတစ်ခု သည်ဘက်ကလည်းဝါဒတစ်ခု ဘယ်အဖွဲအစည်းကမှ သာတယ်မြတ်တယ်မရှိဘူး အားလုံးအတူတူပဲ။ အမြင်ကျဥ်းရင်တော့ လက်ဝဲရံနဲ့ လက်ယာရံ အလောင်းလျာနှစ်ပါး သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြတာပါလား။

ဒီလိုအမြင်တွေ ငယ်ငယ်ကရှိခဲ့လို့ တစ်ချို့အတတ်ပညာတွေ မသင်လိုက်ရပဲ ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးတယ်။ ငယ်ငယ်က ရှိုတိုကန်စတိုင် ကာရာတေးကို နှစ်တော်တော်ကြာအောင် သင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ခေတ်သစ်ဘာသာပြန်တော့ လက်နက်မဲ့ဆိုပြီး လက်နက်ပါတဲ့ အရာတွေကိုမသင်ခဲ့မိလို့ အဖေ့ဆီက အိုကီနားဝါး ကာရာတေးဖြစ်တဲ့ လက်နက်ပါတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို မသင်ဖြစ်လိုက်ဘူး။ သင်ပေးမယ့်သူမရှိတော့တဲ့ အချိန်ရောက်မှ Sai တစ်စုံရယ် နံရံမှာအလှချိတ်စရာ ဖြစ်သွားတာကို နောင်တရမိတယ်။ ဂိုဂျုရုက ကကွက်တွေကို ငါတို့ ရှိုတိုကန်ကဖြစ်လို့ မကစားဘူးလို့ ဂုဏ်ယူစွာပြောခဲ့ဖူးတာကို နောင်တရမိတယ်။ ရှိတိုရုနဲ့ ဂိုဂျုရုမှာ အင်မတန်ကောင်းတဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသက်တမ်းရှိတဲ့ ကကွက်တွေရှိတယ်။ ငါ့အဖေဆီက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မရလိုက်တာ အင်မတန်နစ်နာတယ်။ ငယ်ငယ်က သင်ခဲ့တဲ့ ကာရာတေးအသင်းမှာ ပြောပြောနေတဲ့ Yagyu Shinkage Ryu ဆိုတာက ရှေးအကျဆုံး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အချိန်မနှောင်းခင် သိလိုက်တာကံကောင်းခဲ့တယ်။

ဒီလိုအမြင်တွေ ရှိခဲ့ပြီးတဲ့နောက် သစ္စာဖောက်တယ်ပဲ ပြောပြောလုပ်ဖူးတဲ့ အကြောင်းတွေကိုပြောရမယ်ဆိုရင် အများကြီးပဲ။ စာဖတ်ပြီးသင်ဖူးလဲ ဆရာပဲလို့ပြောရမယ်ဆိုရင် ပြက္ခဒိန်အတွက်သင်တုန်းက ပထမဆုံးသင်ခဲ့တဲ့ သံဒိဋ္ဌတွက်နည်းကို ဗမာပြည်မှာရှေးအပြိုင်ဆိုတဲ့ ဦးသန်းမောင်နဲ့ ဦးကျော်ငြိမ်းဆိုတာ အပိုင်းကိန်းလေး ဒဿမတစ်လုံး နှစ်လုံးလွဲတာနဲ့ သူမှန်တယ်ငါမှန်တယ် ငြင်းနေကြတာပဲ။ ပွင့်ပွ

မနက်ကလည်း အိပ်ယာထကလည်း နောက်ကျတာနဲ့ ကျောင်းကိုသွားအိမ်ကထွက်တော့ ကိုးနာရီကျော်လောက် ဓာတ်လှေကားထဲကျမှ ဘာလို့မှန်းမသိဘူး သောကြာနေ့ ကိုးနာရီကျော်ဆိုတော့ တနင်္လာအခါပဲလို့ စိတ်ထဲကသတိရလိုက်တယ် အဲဒါတွေက စိတ်မဝင်စားတာ ကြာပါပြီ သင်တုံးကတော့ ဗဟုသုတဆိုပြီး သင်လိုက်တာပဲကိုး ယုံလို့သင်တာမှ မဟုတ်တာပဲ အတတ်ပညာတစ်ခု ပိုတတ်ရင်နည်းသလားဆိုပြီး ရည်ရွယ်တယ်။ ဘုရားဖြစ်စဥ်နဲ့ပြောရရင် တောထွက်တဲ့အခါဆိုတော့ တစ်ချို့ကလည်း အပြောင်းအရှေ့ရှိတတ်တယ်တို့ လောကီရေးရာည့ပြီး လောကုတ္တရာ အလုပ်ဆိုရင် ကောင်းတဲ့အခါလို့ ပြောကြတာပဲ။ စဥ်းစားကြည့်တော့ တိုင်မှာက ကိုယ့်မွေးနံကအောက်ဆုံးမှာ စိတ်ထဲကတော့ ထင့်သွားတယ် ငါများ အပြောင်းအရှေ့ရှိသလားပေါ့ အိမ်တော့မပြောင်းရတာ သေချာတယ် ပြောင်းတာမဟုတ်ရင်တော့ လောကီည့တယ်ဆိုတော့ ဒီနေ့များ ဆရာနဲ့တွေ့ရတာ ပြင်စရာများပြီး ပြန်လာရမလား စိတ်ကလည်းနည်းနည်း တစ်မျိုးဖြစ်မိတယ်။

၆

၃

၀

—–

၂

—–

၅

၁

၄

ဖြစ်ချင်တော့ မွေးနံကို စီးထားတာက တနင်္ဂနွေဆိုတော့ ဆရာသမားက ထုထောင်းတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲကိုး။ ဓာတ်လှေကားက အပြင်ထွက်တော့ ခွေးသေးသေးဖြူဖြူလေးကို တွန်းလှည်းလေးနဲ့ တင်ခေါ်လာတာ တွေ့ပါရောလား။ တနင်္လာမှာ တနင်္လာနိမိတ်မြင်တော့ သေချာပြီ ဒီအတိုင်းပဲ မပြောင်းလဲဘူးဆိုတာများလားပေါ့။ Lab ထဲဝင်တော့လည်း လူကခပ်တွန့်တွန့် ဆရာနဲ့ဘွားကနဲများ တွေ့မလားပေါ့ အထဲရောက်တော့လည်း မမြင်မိပါဘူး ဒါနဲ့ နောက်ခန်းထဲက ကိုယ့်အလုပ်စားပွဲမှာ သွားထိုင်နေပြီး လုပ်စရာရှိတာလုပ် နာရီကြည့်တော့ ၁ဝ နာရီ စန္ဒြောအခာကလည်း မကုန်သေးဘူးလေ။ အဲလိုနေတုံး Lab ထဲက အော်ပိုရေတာက တွန်းလှည်းနဲ့ ရောက်လာပါရော ခန်းမထဲမှာ စားပွဲတွေလွတ်လို့ ဟိုဘက်ပြောင်းရမယ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေသိမ်းပါတဲ့။ မပြောင်းလို့မရဘူးလားဆိုတော့ မရဘူးတဲ့ မင်းဆရာက မင်းကိုရှာရခက်လို့ ခန်းမထဲကစားပွဲတစ်နေရာ လွတ်တာနဲ့ သူ့ကြီးကြပ်နေတဲ့လူတွေအကုန် တစ်နေရာတည်းမှာ စုပေးပါဆိုလို့ ပြောင်းကိုပြောင်းရမယ်တဲ့။

ပြောင်းတော့ မပြောင်းချင်ဘူးလေ အင်တင်တင်ပေါ့ ပြောင်းလိုက်တယ်ဆိုရင် အထုအထောင်းတော့ မဖြစ်တော့ဘူး ယတြာကျေပြီလို့တော့ စိတ်ကထင်လိုက်မိသား။ ပြောင်းဆိုတော့ ပြောင်းရတာပေါ့ ဖြစ်ချင်တော့ သူများလိုနှစ်ယောက် ကျောချင်းကပ်မဟုတ်ဘူး ဒေါင့်ဆိုတော့တစ်ယောက်တည်း ပရင်တာတစ်လုံးဘေး ဖြစ်နေတော့ သူများပရင်လာထုတ်ရင်တော့ နည်းနည်းဆူတယ် ကျယ်ကျယ်လွင့်လွင့်လည်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ကံဆိုးချင်တော့ အေးလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း ခန်းမထဲဆိုတော့ အပူချိန်က ပြင်မရဘူး အနောက်ထဲက အခန်းကကျဥ်းတော့ အထဲကလူချင်းညှိပြီး အပူချိန်ပြန်တင်ထားကြတာ။ အနွေးထည်ရှိတာပဲလေဆိုပြီး နေလိုက်တာ ညနေလည်းရောက်ရော ခေါင်းတွေကိုက်လွန်းလို့ အပြင်ထွက်နေရတယ် မဖြစ်သေးဘူး ခေါင်းဆောင်းပါနဲ့ အနွေးထည်တော့ ဝယ်မှဖြစ်တော့မယ်။ နောက်မှ ပြန်စဥ်းစားတယ် ဒါလည်း အပေါ်စီးကနေ ခေါင်းကိုထုထောင်း လိုက်သလိုပါပဲလားနော်။