မြင်ရရင် လျောက်မမေးရ မနေနိုင်တာလည်း ဝါသနာဖြစ်မယ် ဒီလကတော့ စင်ကာပူမှာ တရုတ်ကုလား အားပြိုင်တဲ့လလို့ဆိုရမယ် တရုတ်ကလည်း ဗိုက်ဆာနေတဲ့ တစ္ဆေတွေပွဲလို့​ပြောတယ် ညနေပိုင်းဟိုဟာ မလုပ်ရဒီဟာ မလုပ်ရလို့သူများတွေတော့ပြောတယ် ကိုယ်ကတော့ သိပါဘူးသယ်ချင်တာသယ် စားချင်ရာစားတာပဲ။ ရုံးမှာကလည်း ဗမာကနှစ်ယောက်ရှိတာ ရှိတဲ့အစ်ကိုကလည်း ထမင်းစားချိန်အိမ်ခဏပြန်တာများတော့ ထမင်းစားချိန်ဆို ကျန်တဲ့လူတွေက တရုတ်တွေပါ ထမင်းစားသွားတိုင်း ကိုယ်ကလည်းစပ်စပ်စုစု လျောက်မေးပါတယ် ရုံးအောက်မှာ စည်ပိုင်းပြတ်နဲ့ စက္ကူတွေမီးရှို့တာကို မေးကြည့်တော့ တစ်ယောက်က ငါကသေသေချာချာ မသိဘူးတဲ့ သူကခရစ်ယာန်တဲ့ ငါတို့ဘာသာမှာ Ghost မရှိဘူးတဲ့။ အဲဒါနဲ့ဘာရှိသလဲဆိုမေးကြည့်တော့ Spirit ပဲရှိတယ်တဲ့ အဲဒါနဲ့ အဲဒီ့နှစ်ခုက ဘာကွာတာလဲလို့မေးတော့ သူလည်းအတော်လေး စိတ်ညစ်သွားပုံရတယ် ငါလည်းမခွဲတတ်ဘူးတဲ့ အဲဒါနဲ့ ခွဲတတ်ဖို့ဆိုရင် မင်းနှစ်ခုလုံးမြင်ဖူးရမယ် အဲဒါမှမင်းခွဲတတ်မယ်ထင်တယ်လို့ ​ပြောလိုက်ရော ငါမသိတော့ဘူး သူ့မေးဆိုပြီး နောက်တစ်ယောက်ကို ဘော်လီဘောပုတ်ပြန်တယ်။

နောက်တစ်ယောက်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြပါတယ် ကန်တင်းနားမှာ ရှို့မလို့ပြင်ဆင်ထားတဲ့နေရာ ခေါ်သွားပြီးတော့ စက္ကူတွေကိုပြပါတယ် ဒါကစက္ကူမဟုတ်ဘူး ပိုက်ဆံတဲ့ အဲဒါရှို့မှ တစ္ဆေတွေက တမလွန်ကနေ ပိုက်ဆံရတာတဲ့ ဒါမှသူတို့ကပျော်တာတဲ့ တစ်နှစ်မှာတစ်လ သေမင်းတံခါးကပွင့်တော့ ဒီလမှဒို့ကပိုက်ဆံလွဲရ​တာတဲ့။ အဲဒါနဲ့ သူတို့ကသုံးစရာနေရာ ရှိလိုလားမေးကြည်တော့ ငါလည်းမသိဘူးလေ မရောက်ဖူးသေးဘူးတဲ့။ ဒါနဲ့အဲဒါတွေက ဝယ်တာဘယ်လောက် ပေးရသလဲမေးကြည့်​တယ် တစ်စုံကို ၂၀ လောက်တော့ရှိတယ်​ပြောတယ် အခုပုံထားတဲ့အပုံလောက်ဆို ၁၀၀ လောက်တန်မယ်ထင်တယ်တဲ့။ ဒါနဲ့အဲဒါဆိုရင် အဲဒါတွေ ဘာလို့ရှို့နေသလဲ ၁၀၀ တန်တစ်ရွက်လောက် ရှို့လိုက်ရင်အဆင်​ပြေတယ် အဲဒါဆိုရင် တစ္ဆေတွေလည်း ဒေါ်လာအစစ်ရလို့ အတော်ကိုပျော်မယ် အခုတော့အတုတွေ မီးရှို့တော့ဒို့ကညှော်တာပေါ့လို့ ​အကြံပေးမိတယ်။ သူကလည်းကိုယ့်ကို ပြန်ပြီးတော့ အချွန်နဲ့မပါတယ် အကြံဉာဏ်ကောင်းတယ်တဲ့ ရှို့နေတဲ့အန်ကယ်ကြီးကို မင်းသွားပြောပါလားတဲ့။

အိမ်ြပန်ရင် ကုလားတွေကလည်း ဥပုသ်လဖြစ်လေတော့ တိုက်အောက်မှာ ယိုင်ပတ်ပြီးတော့ ဝတ်ပြုစရာနေရာတွေ လုပ်ထားပါတယ် ပုံမှန်ကပတ်ဝန်းကျင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာစိုးလို့ ဗမာပြည်မှာလို လော်စပီကာနဲ့ အော်လို့မရပါဘူး။ ဗမာပြည်တော့ ဗလီကနာရီခြားနဲ့ အော်တာပါပဲ အတော်ဆူတာပဲ မထူးပါဘူး ဘုရားပေါ်ကလည်း သူများတွေ အိမ်မှန်းမသိ မအိပ်မှန်းမသိ မနက်စောကြီး တရားတိတ်ခွေ လော်စပီကာနဲ့ဖွင့်တာလည်း အင်မတန်ဆူတာပဲ ဒီမှာပဲအေးတယ် ဘယ်သူမှမဆူနဲ့ Church လည်း အကြောင်းထွေထူးမရှိရင် ခေါင်းလောင်းထိုးလို့မရ ကုလားလည်း ပွဲမရှိမအော်ရ ဘုန်းကြီးကျောင်းလည်း တရားတိတ်ခွေကို လော်စပီကာနဲ့မဖွင့်ရပဲ။ ဘာပဲပြောပြော ဆူဆူညံညံမရှိတာ အတော်စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့်ဒီလတော့ ကုလားလည်း ဥပုသ်ထွက်ချိန် အော်လို့ရပါတယ် အဲဒါကို ဓာတ်လှေခါးထဲအတူတူ ပါလာတဲ့ တရုတ်မကြီးက စကားစပ်မိလို၌ ဆူတယ်တဲ့ အဲဒါနဲ့ သူ့လက်ထဲက တမလွန်ကို လွှဲမယ့်ငွေအထပ်လိုက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ညှော်တယ်လို့​ပြောခဲ့လိုက်တယ်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒီနေ့မှမကြားဖူးတာတွေ ကြားဖူးလာတယ်။ အာဇာနည်နေ့က ပြီးတာကကြပါပြီ မှတ်မှတ်ရရ အာဇာနည်နေ့က ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဂျီတော့မှာလာ​စကားပြောလို့ အလိုက်အထိုက်ပေါ့ ပြန်ပြောပေးပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့က နိုင်ငံထဲမနေပေမယ့် ဒီနေ့ကိုတော့ ​မမေ့ပါနဲ့ဆိုပဲ ဒုက္ခော… ဘာမှလည်းမဆိုင်ဘူး ကိုယ်ဟာကိုယ်ဘယ်နေ အာဇာနည်နေ့နဲ့တော့ မဆိုင်သလိုပဲ။ ​ဘာမှမ​ပြောပါဘူး မကောင်းတဲ့ ကိစ္စမှမဟုတ်ပဲ ​ပြောရင်းနဲ့မှ ဦးဘဝင်းနဲ့ ဦးအောင်ဆန်း ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လို့ ​ပြောလိုက်မိတာ ပြဿနာတက်တာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်က ညီအစ်ကိုမဟုတ်ဘူးဆိုပြီး ငြင်းတော့တာပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် ညီအစ်ကိုတော်မှန်းတောင် မသိတဲ့လူက ကိုယ့်ကိုအာဇာနည်နေ့ မမေ့နဲ့ဆိုတော့ ဘယ်လို​​ပြန်ပြောရမယ် စဉ်းစားလို့မရလိုက်ဘူး။

ကနေ့လည်း ကိုဒီဘီက Link တစ်ခုကို Facebook မှာတင်ထားလို့ သွားကြည့်ပါတယ်။

“ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို လုပ်ကြံတော့ အန်ကယ်တို့က သိမ်ဖြူလမ်းမှာ ရှိနေတယ်ပေါ့နော်။ အဲဒီနေ့က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အာဇာနည်နေ့ ဖြစ်နေတယ်။”

လို့ရေးထားပါတယ်။ ဖတ်ရင်းနဲ့ကိုယ်တောင် အတော်လေးလည်တယ်တယ် ဖြစ်မိတယ် ဪ… ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အာဇာနည်နေ့မှာ သေသွားရှာတယ်လို့။ ကျွန်တော်တို့အတော်လေး ကံကောင်းခဲ့တာပဲ အဲဒီ့နေ့သာ အာဇာနည်နေ့ဖြစ်မနေခဲ့ရင် လုပ်ကြံခံရတဲ့ရက်ကို ငယ်ငယ်ကသမိုင်းထဲမှာ အသစ်မှတ်ခဲ့ရမယ်ထင်တယ်။ ရေးထားတဲ့စကား အသွားအလာကြည့်ရတာ စာလုံးအထားအသို မှားတာမဟုတ်နိုင်ဘူး တကယ့်အင်တာဗျူးမှာ အဲလိုမေးခဲ့ပုံရတယ်။

http://snapshot-news.com/index.php?option=com_content&view=article&id=5609:2010-07-31-07-14-12&catid=376:vol2-no96&Itemid=120

မနက်အစောကို ၆ နာရီခွဲမှာ အမြဲနှိုးစက်ပေးထားပါတယ် သို့ပေမယ့် နှိုးစက်ကိုတော့ ကြာတော့အားနာလာတယ် ဘယ်တော့မှ အသံမြည်လည်း နိုးတယ်မရှိပါဘူး။ အိပ်ယာကနိုးတော့ ၇ နာရီခွဲနေပါပြီ မိုးကလည်း သည်းသည်းမဲမဲ ရွာပါတယ် ဘာလို့များ မိုးသည်းသည်းမဲမဲရွာတာကို ခွေးနဲ့ကြောင်နဲ့ရွာတယ်လို့ ခေါ်သလဲမသိဘူးလို့ မဆီမဆိုင်စဉ်းစားမိသေးတယ်။ ဝိရိယလွန်တော့ ကျွန်ြဖစ်တယ်ဆိုလား အဲလိုအဖြစ်မခံချင်လို့ ဝိရိယမထားလိုက်ပုံက လဝကကိုပေးရမယ့် စာရွက်များက တစ်ခုမှမိတ္တူမကူးရသေးပါ။ မိတ္တူကူးစက် အနီးဆုံးရှိတဲ့ Lab ထဲကိုပဲသွားရပါတယ်။ ဒီနိုင်ငံမှာ ဘာဖြစ်လို့များ ဗမာပြည်မှာလို မိတ္တူဆိုင်မရှိလဲမသိ။

ကျောင်းကနေ ထွက်လာတော့ မိတ္တူကူးပြီးတော့ ၁၀ နာရီခွဲနေပါပြီ သူများတွေ လဝကသွားရင် လူစောင့်ရမှာစိုးလို့ ရုံးဖွင့်ချိန်အမှီ ၉ နာရီလောက်သွားတယ် ကိုယ်ကတော့ ဝေ့နေတာနဲ့ ၁၀ နာရီခွဲတောင် လမ်းပေါ်မရောက်သေးပါဘူး။ မိုးကလည်း ပိုသည်းတယ် ဒါနဲ့ တက္ကစီနဲ့လစ်ရပါတယ်။ ကျောင်းကလည်း အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲရှိတော့ လုံခြုံရေးအတွက် အဆောင်တွေဘေးကနေ ဗမာပြည်အားကျလို့ထင်ပါတယ် သံဇကာနဲ့ခတ်ပြီး ကင်မရာများတပ်ထားပါတယ် လမ်းကူးချင်ရင် အရင်လို​ပြေးလို့လွှားလို့ အဆင်မ​ပြေဘူး။

ကားသမားကလည်း စကားကများပါတယ် ဒါတွေကဘာလုပ်သလဲတဲ့ ​ပြောလိုက်ပါတယ် ဒါက ထောင်အသစ်ဆောက်မှာလို့။ ဒါလည်းမလုံပါဘူးဗျာ သံဇကာပဲကျော်ချလို့ရနေတာပဲလို့ ​ပြောလိုက်မိကာရှိတယ် ကားသမားက ဟုတ်တယ်အဆောင်တွေလည်း ပစ္စည်းပျောက်တယ်တဲ့ အဝတ်တွေလှန်းထားတာ ပျောက်သွားတယ် ပင်တီတွေလှန်းထားတာ ပျောက်သွားတယ်တဲ့။ အဲဒါနဲ့​ကျောင်းသူ​တွေ အတန်းရှိလို့ သွားမဝယ်နိုင်သေးလို့ ပင်တီမပါပဲ အတန်းလာတက်ရတယ်ဆိုပဲ။ နေပါဦးခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ ပင်တီမပါပဲ အတန်းတက်တာ သိသလဲဆိုတော့ အဲဒါငါ့သမီးပျောက်သွားတာ ဆိုတော့ဘာမှ ဆက်မ​ငြင်းတော့ပါဘူး။

အဟောင်းကကောင်းပြီး အသစ်ကမကောင်းဘူးတဲ့ ကိုယ်မိန်းမကမှ ငွေရှာပေးနိုင်သည်ြဖစ်စေ မရှာနိုင်သည်ြဖစ်စေ မျက်နှာမပျက်ပဲ ကိုယ့်အတွက် လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ကိုင်ပေးပါတယ်ဆိုပဲ။ ရည်းစားကတော့ အဲလိုမဟုတ်ဘူး ကိုယ်ကကရုစိုက်နိုင်ချိန်ပဲ ကြည်ဖြူပြီးတော့ ကျန်တဲ့အချိန်ငြူစူတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် မိန်းမဆီက ကောင်းတဲ့အကျင့်တွေကို လေ့လာပြီးတော့ ရည်းစားကို သင်ပေးသင့်တယ်ဆိုတော့ ကိုယ်လည်းနည်းနည်း နားရှုပ်သွားတယ်။ နေပါဦး မိန်းမရှိမှတော့ ရည်းစားဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတော့ မဟုတ်ဘူးတဲ့ ငါတို့နိုင်ငံက မိန်းမနှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်တည်းယူလို့မရဘူးတဲ့ အဲဒါကြောင့်ငါ့မှာ မိန်းမကတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်တဲ့ ကျန်တာက ရည်းစားဆိုတော့ ကိုယ်လည်း အတော်သနားသွားမိတယ်။ ဗမာပြည်တော့ ဦးနေဝင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် တရားဝင်က ယူချင်သလောက် ယူလို့ရတယ် တရားဝင်တယ်။

ကားသမားရဲ့စကားကို တစ်လမ်းလုံးသည်းခံ လာလိုက်ရတာ လဝကရုံးရောက်မှပဲ ဒုက္ခကလွတ်ပါတယ်။ ကံကောင်းတယ်ပဲ ​ပြောရမလားမသိပါဘူး လူမရှုပ်ပါဘူး ထုံးစံအတိုင်း တန်းစီရတာတောင် ကိုယ့်ရှေ့မှာတစ်ယောက်ပဲရှိပါတယ် စာရွက်တွေကို​စစ်တဲ့ ကောင်တာကအဘွားကြီးက စစ်ပါတယ် ဖတ်လည်း မဖတ်တတ်ပဲနဲ့ ဗမာလိုရေးထားတဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုလည်း မိတ္တူတောင်းပါတယ် မူရင်းကိုကြည့်ချင်တယ် လုပ်နေလို့ ရွေးကောက်ပွဲကို ခုတုံးလုပ်လိုက်ပါတယ် လူစာရင်းကောက်နေတယ် အဲဒါယူလို့မရဘူးလို့ ​ပြောမှရပ်သွားပါတယ်။

သူများကိုရစ်ခဲ့လို့ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် ရစ်ခံရတာလည်းထုံးစံပါ တံဆိပ်တုံးထုပြီးတာတောင် အရာရှိအန်တီကြီးက လာပါဦးဆိုလို့သွားရပါတယ်။ ဘာဖြစ်သလဲဆိုတော့ ကျန်တာအကုန်အဆင်​ပြေတယ်တဲ့ အလုပ်လုပ်တဲ့ကုမ္ပဏီက နှိပ်ပေးလိုက်တဲ့ တံဆိပ်တုံးက အသေးလေးဖြစ်နေတယ်ဆိုပဲ။ အဲဒါကဘာဖြစ်သလဲဆိုတော့ ကုမ္ပဏီအသေးလည်းမဟုတ်ဘူးတဲ့ ဒီလိုတံဆိပ်တုံးအသေးလေး မဖြစ်သင့်ဘူးဆိုပဲ အတော်လေးစဉ်းစားရကြပ်တယ် ဘယ်လိုမှရှင်းလို့မရပါဘူး ဒါနဲ့ပဲ ကုမ္ပဏီကိုပြန်သွား မတူတဲ့တံဆိပ်တုံးထပ်ရှာပြီး ထုလာခဲ့ရပါတယ် အဲဒါမြင်တော့မှ ဒီဟာမျိုး​ပြောတာတဲ့ တစ်ကယ်က ဘာမှလည်းမထူးပါဘူး နောက်တစ်ခုက အောက်မှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းပဲ အပိုပါတာပါ။ နောက်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီအရွယ်အစားအပေါ် မူတည်ပြီးတော့ တံဆိပ်တုံးကို လက်မအရွယ်ကနေ လက်တစ်ဝါးအရွယ်အထိ လုပ်ထားသင့်တယ်။

မေးခွန်းများ မေးလိုက်ကြတယ် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဖြေလိုက်ရတာလည်း အာကိုပေါက်လို့ ဒီစာဖတ်လေလို့ညွှန်းတော့ အတွန့်တက်တယ် သင်ပေးဆိုပဲ။ ပြန်စဥ်းစားတယ် တစ်သက်လုံး ကိုယ့်ဟာကိုယ်လုပ်လာတဲ့အလုပ် ဘယ်သူမှလာမသင်ဖူးဘူး အဲဒီ့အလုပ်မျိုး သင်ပေးဆိုတာ အတော်လေးကို လက်ပေါက်ကပ်တဲ့အလုပ်လို့ ပြောရမယ်။ သင်ပေးမှ တတ်မယ်ဆိုရင်တော့ အပေါ်က ကာတွန်းလိုပဲ ခဲတံအချွန်သင်မယ် လူတစ်ယောက် စက်တစ်လုံး

သွားတိုက်တံတစ်ချောင်းကို ၄ လထက်ပိုသုံးရင် မကောင်းဘူးဆိုလား ကြားတော့ကြားဖူးတယ် ဘယ်သူပြောမှန်းလည်း မမှတ်မိတော့ဘူး အဲဒါနဲ့ ၃-၄ နေလိုက် သွားတိုက်တန် အသစ်လဲလိုက်နဲ့ အိမ်ကတည်းက ပါလာတဲ့သွားတိုက်တံတွေ ကုန်သွားလေတော့တယ်။ သွားတိုက်တံဝယ်မယ်ပေါ့ ဘယ်တော့မှကရုစိုက်မကြည့်မိတဲ့ သွားတိုက်တံရောင်းတဲ့ အတန်းဘက်ရောက်တယ်။

လိုက်ကြည့်လိုက်တော့ အလိုဗျာ များပြားလိုက်တဲ့ သွားတိုက်တံတွေ ဓာတ်ခဲထည့်တိုက်ရတဲ့ သွားတိုက်တံ မဖြစ်သေးပါဘူး သွားတိုက်တာ ၅ မိနစ်လောက်အတွက်တော့ လက်လှုပ်နိုင်ပါတယ် ဓာတ်ခဲတော့မလိုသေးဘူး ထင်မိပါသေးတယ် သွားတိုက်တော့ မော်တာနဲ့လည်ပြီးတိုက်တော့ ဆရာဝန်ပြောသလို အထက်အောက် ဘယ်လိုမှတိုက်လို့ မဖြစ်လောက်ဘူးထင်တယ်။ သွားတိုက်ရင်း ဓာတ်ခဲကုန်သွားရင် ဘယ်လိုများ ဆက်တိုက်လို့ရသလဲတော့ အသေအချာမလေ့လာခဲ့မိဘူး။

လက်ကိုင်ကလည်း အမျိုးမျိုးတွေ့သဗျာ လက်ကိုင်တုတ်လေ စျေးနည်းနည်းပိုကြီးလေထင်တယ် စာဖတ်ကြည့်တော့ လက်ကိုင်က ချော်မထွက်အောင် ဒီဇိုင်းလုပ်ထားတယ်ဆိုပဲ စဥ်းတော့စဥ်းစားကြည့်ပါတယ် သွားတိုက်တာလား ကြမ်းတိုက်တာလားလို့ သွားတိုက်တံကို ချော်ထွက်လောက်အောင် ဘယ်လောက်များ အင်တိုက်အားတိုက် သွားတိုက်ကြပါလိမ့်။

သွားတိုက်တံမှာ လက်ကိုင်ကအရှင်ဖြစ်ပြီးတော့ အဖျားကဘရပ်ကို ဖြုတ်လဲလို့ရတာလည်းရှိပြန်ရော လက်ကိုင်ကဘာများ ပိုကောင်းသလဲလို့ ကြည့်တော့ ဘာမှလည်းမထူးပါဘူး အဲဒါများဘာလို့ ဘရပ်ကိုဖြုတ်လဲလို့ရအောင် လုပ်ထားသလဲ စဥ်းစားလို့ကိုမရဘူး။ နောက်တစ်မျိုးက လက်ကိုင်မှာ ဘက်တီးရီးယား မတက်အောင် နည်းပညာနဲ့လုပ်ထားတယ်ဆိုပဲ လက်ကိုင်ကပါးစပ်ထဲမှ မထည့်တာပဲဟာ ပါးစပ်ထဲထည့်တဲ့ အဖျားပိုင်းကို မတက်အောင်ဘာလို့ မလုပ်သလဲစဥ်းစားလို့ လုံးဝမရဘူးဖြစ်လာတယ်။

လက်ကိုင်တွေ လိုက်ကြည့်တာ မူးလာတာနဲ့ သွားတိုက်တဲ့အပိုင်းပဲ ကြည့်တော့မယ်ဆိုတော့ နည်းနည်းပိုဆိုးလာတယ် တစ်ချို့ကလှိုင်းတွန့်ပုံဗျ ဘာလို့လဲဖတ်ကြည့်တော့ သွားကခပ်ခုံးခုံးဆိုတော့ တစ်ခါတည်း သွားမျက်နှာပြင်ကို အကုန်ထိအောင်ဆိုပဲ လှိုင်းတွန့်မှာက တစ်ချို့ကအလယ်ကချိုင့်ပြီး တစ်ချို့ကအလယ်က ဖောင်းပါတယ် အဲဒါလည်းမတူဘူးဆိုပဲ ဘာမတူမှန်းတော့ စဥ်းစားမရတော့ဘူး။

တစ်ချို့က သွားတိုက်တံကအမွှေးအပြင် ရာဘာအချောင်းသေးသေးတွေပါ ပါလာပြန်ရော အဲဒါတွေနဲ့ဆို သွားတိုက်ဆေး အမြုပ်ထွက်ပါ့မလား နည်းနည်းသံသယ ဖြစ်မိတယ်။ ကျောင်းတက်နေတဲ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ အဆင်ပြေလောက်တယ် ခဲတံနဲ့သွားကြားထိုးမိရင် သွားမှာခဲတံအရာတွေ ထင်နေမယ်မဟုတ်လား အဲဒါဆိုရင် ရာဘာချောင်းတွေက ခဲဖျက်လိုတော့ ပွတ်သွားမယ်ထင်တယ်။

သွားတိုက်တံ တစ်မျိုးချင်းယူကြည့်ရင်း မူးလာသလိုဖြစ်လာတယ် ဘယ်ဟာဝယ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး မထူးပါဘူးဆိုပြီး မျက်စေ့မှိတ်ပြီး တစ်ခုဆွဲယူခဲ့လိုက်တယ် ငွေရှင်းခါနီးမှကြည့်မိတော့ သွားတိုက်တံအမွှေးတွေက အဖြောင့်ဗျလှိုင်းတွန့် မပါဘူးရယ် အဲဒါကိုသွားလဲရကောင်းနိုးနိုး ဖြစ်နေသေးတာ နောက်မှစဥ်းစားမိတယ် မဟုတ်လည်း လိုချင်တဲ့အတွန့်ပုံစံ အိမ်ရောက်မှ ကပ်ကြေးနဲ့တိလိုက်ရတာပဲဟာ ဆိုပြီးပြန်သွားမလဲတော့ပဲ လက်ထဲပါလာတာပဲ ဝယ်လာလိုက်တယ် အခုတော့ ကိုယ်သွားနဲ့အဆင်ပြေအောင် သွားတိုက်တံကို ဘယ်လိုပုံစံလေး ကပ်ကြေးနဲ့တိရင် ကောင်းမလဲစဥ်းစားနေရတယ်။

လေသံကတော့ ဘယ်လိုမှလိမ်လို့မရဘူး မန္တလေးရဲ့မူပိုင်ပဲ လူရွှင်တော်တွေက နာမည်ကြီးတွေပါ မန္တလေးသားစစ်စစ်ဖြစ်ကြသလို မန္တလေးလေသံစစ်စစ်တွေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလွမ်းပြေကြည့်ရတယ် ကိုဒီဘီသူများဆီက မလာတာကို ကိုယ်လည်းပြန်ခိုးပြီး Vimeo တင်ထားတယ်။ လေသံက လူတိုင်းလိုက်ပြောလို့ မတတ်နိုင်ဘူး ငယ်ကတည်းက ရှမ်းပြည်မှာနေတယ် ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်လေသံက မန္တလေးလေသံစစ်စစ် မောင်ပီအမ်က တစ်ခါဖုန်းဆက်တုံးက အညာသားလေသံနဲ့ ဘယ်သူလဲမသိဘူး ပြောဖူးတယ်။ တောသားလေသံနဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လို့လည်း အပြောခံရဖူးတယ်။

ပျက်လုံးထဲက တရုတ်ကြီးလေသံကို သဘောကျတယ် တစ်ကယ်က မန္တလေးမှာနေတဲ့ တရုတ်ဆိုတာက နှစ်မျိုးရှိတယ် ရှေးကတည်းက နေလာတဲ့ မန္တလေးသားတရုတ်တွေရှိတယ် နောက်မှ ပြောင်းလာတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတရုတ်တွေရှိတယ်။ နောက်မှ ပြောင်းလာတဲ့လူတွေနဲ့က စရိုက်မတူဘူး ဒါ့ကြောင့် လူပြောစရာဖြစ်တာပါ။ ဟိုးအရင်ကတည်းက နေခဲ့တဲ့တရုတ်တွေက သိသာပါတယ် စကားမပီတာမရှိပါဘူး တစ်ချို့ဆိုဗမာစာပဲတတ်တယ် တရုတ်စာမတတ်ဘူး။ အဝတ်အစားလည်း သူလိုကိုယ်လိုပဲ ဝတ်ကြတာပါ။ မန်းမြို့တော်ဆိုင်က တရုတ်ညီအစ်ကိုတွေမှာ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မဖွင့်ပဲ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းရောင်းတဲ့ ဦးလေးကြီးနဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့က ဘော်တာတွေ အဲဒီ့လူကြီးတွေ တရုတ်မှ တစ်ပြားမှမလျော့ဘူး ပစ္စည်းဝယ်မလို့ ရွှေလီဘက်သွားတာ တရုတ်လိုမပြောတတ်လို့ ကုလားက တရုတ်လိုဘာသာ ပြန်ပေးရတယ်။ ပြန်ပြောပြလို့ ရယ်လိုက်ရတာလွန်ရော။

မန္တလေးမှာက မြင်ရတာက အခြားမြို့တွေနဲ့မတူဘူး အခုအချိန်အထိ ပုဆိုးနဲ့ ထဘီနဲ့မြင်နေရပါသေးတယ် အရင်ထက်စာရင်တော့ လူငယ်တွေ ယောက်ျားလေး မိန်းကလေး ဘောင်းဘီရှည်နဲ့လည်း တွေ့ရတတ်တယ် ဒါတွေကကိစ္စမရှိပါဘူး အနည်းဆုံးတော့ လေသံကတော့ ပျောက်ပျက်မသွားနိုင်ပါဘူး။ သေချာတာကတော့ ကျုံးရေခန်းသွားရင်ဖြစ်ဖြစ် မြို့ရိုးပြိုသွားချိန်မရောက်သ၍တော့ မန္တလေးမှာ ပုဆိုးနဲ့ ထဘီ မပျောက်ပျက်နိုင်သေးပါဘူးလေ။ မန္တလေးသူ တရုတ်မလေးတွေကတော့ ဗမာတွေနဲ့ အသားအရောင်ပဲကွာတယ် ကျန်တဲ့ဝတ်ပုံစားပုံက အတူတူပါပဲ။ တရုတ်မလေးများ ဘောင်းဘီတို စွပ်ကျယ်အင်္ကျီလိုဝတ်ပြီး ချက်ပေါ်နဲ့ ဆိုင်ကယ်စီးတာတော့ရှိသပေါ့။ အဲဒါတွေက မန္တလေးသူ တရုတ်မလေးတွေ မဟုတ်ဘူးလေ နိုင်ငံခြားသူ တရုတ်မလေးတွေမဟုတ်လား ဒီတော့မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး နေရတယ်လေ မဟုတ်ရင်ကြည့်စရာမရှိဖြစ်မယ်။

တွေ့နေတာကကြာပါပြီ ဘော်တာတစ်ယောက် Facebook မှာလာတင်မှ Comment များရေးထားတာ မြင်မိလို့ ပြန်သတိရလို့ရေးထားရတယ်။ ပုံကတော့အပေါ်မှာ ပြထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ ကာတွန်းဆရာအားကြီးတော်တယ် မြင်သာထင်သာရှိအောင် ဆွဲတတ်တယ်ပြောပါတယ်။ တချို့လည်း ထောက်ခံကြတယ် ဒါမျိုးပြောသင့်ရေးသင့်တယ်တဲ့ ဒါမှမြင်မကောင်းရှု့မကောင်း မဝတ်ကြမှာပြောကြတယ်။ အချို့ကလည်းပြောတယ်ပေါ့လေ ကာတွန်းဆရာလူ့အခွင့်အရေး နားမလည်ဘူးတဲ့။ ကျုပ်ကတော့ ကြားနေရေးသမားပဲလေ မိန်းကလေးတွေလည်း သူများအတိုဝတ်ရင် သူတို့လည်းအတိုဝတ်ချင်မှာပေါ့ ဝတ်ချင်ရင်ဝတ်ကြပါစေလား အတော်တုံးတဲ့လူတွေ အရင်တုံးကမယ်ဗမာဆိုတာ ဘောင်းဘီတိုနဲ့ပြိုင်တာ မသိကြဘူးထင်တယ်။ ကာတွန်းဆရာလည်း သူမြင်တာသူဆွဲတာပဲလေ အဲဒါလည်းသူ့အခွင့်အရေးပဲမဟုတ်လား သူ့ပုံမှာကဘယ်သူလို့ နာမည်တပ်ထားတာမှမဟုတ်ပဲဟာ။ ကြည့်လိုက်တော့ Comment မှာငြင်းခုန်နေတာက ယောက်ျားတွေဗျာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှ မပါဘူးရယ် တစ်ခုခုတော့လွဲမှားနေတာ အမှန်ပဲ ပြီးတော့သူတို့ဖြင့် မကြည့်ပဲနေကြမည့်လူတွေလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။

ကျွန်တော်ကတော့ အဝတ်အစားနဲ့ ပတ်သက်ရင် ပစိပစပ်များရင် သိပ်စိတ်မရှည်လှဘူး။ ဗမာပြည်ကထွက်လာကာစက လေဆိပ်ရောက်တော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လာကြိုတယ် သူနဲ့အတူနောက်ထပ် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပါလာတယ်။ အဲဒီ့သူငယ်ချင်းက အဝတ်အစားသိပ်ဇီဇာကြောင်တယ် လူကိုကြည့်ပြီးတော့ ဟောဗျာ ဘောင်းဘီကဒေါက်မပါတာ မဝတ်ခဲ့ဘူးလား ဒီမှာဒေါက်နဲ့ဘယ်သူမှမဝတ်ဘူး ရှပ်အင်္ကျီကပွနေတယ် ဒီမှာအကြပ်ပဲဝတ်ကြတယ် ဆံပင်ကြီးက အရှည်ကြီးကို အလယ်မကျ ဘေးမကျနဲ့ခွဲထားတယ် အတိုညှပ်ပြီးထောင်လိုက်ပါနဲ့ တစ်လမ်းလုံးပြောလိုက်လာတယ်။ ကြာတော့စိတ်မရှည်ဘူး ကျုပ်ဝတ်ထားတာ စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ် မြင်မကောင်းတာများ ဝတ်ထားသလား ဒီလိုပုံနဲ့စာသင်ခန်းထဲ ဝင်လို့မရဘူးလား ဒီပုံနဲ့ဆိုရင် အခြားသူများကကျုပ်ကို အဖက်လုပ်ပြီးစကားမပြောကြဘူးလားလို့ ရွဲ့မေးတော့မှရပ်သွားတယ်။ လူကပိန်တော့ ဘောင်းဘီဒေါက်မပါရင် သွားကြားထိုးတံကို ဘောင်းဘီဝတ်ထားသလို စိတ်ထဲထင်မိလို့ဝတ်လေ့မရှိဘူး။ အင်္ကျီအကြပ်ဝတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် ငယ်ကတည်းကမရှိဘူး။ ဆံပင်တိုရင်မနေတတ်ဘူး အနည်းဆုံးဆံပင်ဟာ ဂုတ်ကိုထောက်နေမှ အနေတော်လောက်ထင်မိတယ်။ ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုဝတ်ဝတ် ပြောင်းလဲဖို့မစဥ်းစားဘူး။ ဘယ်လိုဝတ်သွားသွား ခင်တဲ့လူကခင်ကြတာပဲ အဲလိုမှမဟုတ်လည်း အဝတ်အစားကြောင့် စကားမပြောချင်ဘူးဆိုလည်း သိပ်အရေးစိုက်မနေပါဘူးလေ။

ကျွန်တော့်အတန်းဖော် အစ်မတွေလည်း သူများနည်းတူပေါ့ တရုတ်မလေးတွေ အားကျလို့ထင်ပါတယ် တစ်ခါတစ်လေ ဘောင်းဘီတို စကပ်အတိုပေါ့။ တစ်ရက်က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် စာအုပ်တွေနဲ့ ကားဂိတ်နားမှာခလုတ်တိုက်ပြီး စာအုပ်တွေအကုန်ပြုတ်ကျရော ဘေးကလူလိုက်ကြည့်နဲ့ မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက်နဲ့ဖြစ်နေရော ကိုယ့်ကလည်း ကားဂိတ်မှာရှိနေတော့ သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း ဘာများဖြစ်သလဲပေါ့ဘာတုံးလို့ မေးတော့လည်းမပြောဘူး။ ကျွန်တော်နောက်က ရောက်လာတဲ့အစ်မတွေက ပြာပြာသလဲနဲ့ စာအုပ်ကိုကောက်ပေးတယ်။ ပြီးတော့မှ အစ်မတွေကကိုယ့်ကို အပြစ်တင်ရော နင်ရှိနေတာဘာလို့ စာအုပ်တွေကောက်မပေးသလဲတဲ့။ ဒါနဲ့မဟုတ်သေးပါဘူး သူ့ပုံကစာအုပ်ကျတာကို ဒီလောက်မျက်စိမျက်နှာပျက်နေတာ ကျွန်တော်လည်း စာအုပ်အရေးမစိုက်ပဲ ဘာများဖြစ်လဲလို့မေးသားပဲလို့ပြောတော့။ နင်နဲ့တော့ခက်တယ် စကပ်အတိုနဲ့ သူကစာအုပ်ကို ကုန်းကောက်လို့လည်းမရဘူး ထိုင်ပြီးတော့ကောက်လို့လည်း မရဘူးတဲ့။ ဒါမျိုးကျတော့ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာသလိုပဲလေ။

သူ့နေရာနဲ့သူပေါ့လေ ကိုယ်ဟာကိုယ်ဝတ်ချင်ရာ ဝတ်လို့ရပါတယ် အဝတ်အစားက ကိုယ့်ကိုချုပ်နှောင်ထားသလို ဖြစ်နေရင်တော့ အဆင်မပြေဘူးပေါ့။ ဒီမှာကဘောင်းဘီတို စကပ်အတိုနဲ့က ပြဿနာမရှိပါဘူး အသွားအလာက အဆင်ပြေနေပါတယ် ဒီမှာကမိန်းကလေး Formal ဝတ်စုံက စကပ်အတိုပဲမဟုတ်လား သို့ပေမယ့်စာအုပ် ကောက်မရလောက်အောင်တော့ မတိုဘူးပေါ့လေ။ ရထားလည်း တိုးဝှေ့မနေရသလို ကားလည်းထိုနည်းတူပဲ ဗမာပြည်မှာလို ဒိုင်နာပေါ် ပြေးတက်ရတာမှ မဟုတ်တာ။ ဘောင်းဘီတိုနဲ့ မက်ဒေါ်နယ်ကထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပြီးအစားအသောက် စားနေတာကဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အဲအဲ ပုံထဲကလိုမျိုး လမ်းဘေးမှာခွေးခြေခုံအပုနဲ့ ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး မုန့်ဟင်းခါးစားရင်တော့ ကာတွန်းပုံလိုမျိုးဖြစ်နေမှာပေါ့။ ကျွန်တော့်လို ဂွတီးဂွကျလူမဟုတ်ရင် အများဝတ်လည်း ကိုယ်လည်းဝတ်ချင်မှာပါပဲ ဒါပေမယ့်အမြဲတမ်းတော့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ ကိုယ်အဝတ်အစားနဲ့ ကိုယ်လုပ်မယ့်အလုပ်သွားမယ့်နေရာ ကိုက်မကိုက်တော့ စဥ်းစားရဦးမယ်ပေါ့။

ဒီကနေ့တော့ ကြံကြံဖန်ဖန် အင်္ဂလိပ်တစ်ယောက်၊ ထိုင်းတစ်ယောက်၊ တရုတ်နှစ်ယောက်၊ မလေးတစ်ယောက်နဲ့ စကားစပ်မိစပ်ရာပြောရင်း နာမည်တွေပြောင်းတဲ့ အကြောင်းရောက်သွားရော။ မင်းဘယ်က ငါဘယ်ကနဲ့ပြောရင်း ကိုယ်ကတော့ မြန်မာနိုင်ငံကနေလာတယ်လို့ ပြောမိတယ်။ တရုတ်ပြည်မကလာတဲ့ တရုတ်က မြန်မာနိုင်ငံ ဘယ်နားမှန်းမသိဘူး အူလည်လည်ဖြစ်နေတယ် ထိုင်းကလူက ငါ့နိုင်ငံနဲ့ အနောက်ဘက်ကပ်လျက်လို့ ပြောပြန်လည်း ထိုင်းလည်း မြေပုံပေါ်ဘယ်နားမှန်း သူသိပုံမပေါ်ဘူး။ အင်္ဂလိပ်က အရင်က ဘားမားလို့ခေါ်တယ်လို့ ပြောပြန်တော့လည်းမသိပြန်ဘူး ဘယ်လိုရှင်းရှင်းမရတော့ အကုန်လက်လျော့လိုက်ရတယ်။

ဘားမားနဲ့စကားစပ်မိလို့ မလေးနှစ်ယောက်က နာမည်ပြောင်းတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မင်းဘယ်လိုခံစားပါသလဲတဲ့။ ပြန်ရှင်းရပြန်တယ် ငါကတော့ လူမျိုးက ဗမာလူမျိုးဆိုတော့ ဘားမားလည်း ငါ့အဖို့ကတော့ဘာမှမဖြစ်ဘူး တစ်ခြားလူမျိုးတွေ အနေနဲ့ကတော့ မဟာဗမာဆိုပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတယ်လို့ ပြောစရာခံစားစရာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါ့ကြောင့် ဘုံနာမည်အဖြစ် တရားဝင်ပြောင်းလိုက်တယ်လို့ ငါယူဆတယ် နာမည်ပြောင်းရုံနဲ့ ပြေလည်မည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေမယ့် နာမည်ကို ပြောင်းတာကတော့ ငါ့အနေနဲ့တော့ မကျေနပ်စရာမရှိပါဘူးလို့ ပြန်ပြောရတယ်။

အင်္ဂလိပ်က နာမည်ပြောင်းတုံးက ဒို့နိုင်ငံကကန့်ကွက်ဖူးတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်တဲ့။ ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ဒို့နိုင်ငံနာမည် ဒို့ဟာဒို့ပြောင်းတာ မင်းတို့ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး ကန့်ကွက်လည်း အကျိုးမရှိဘူး မြန်မာလို့ခေါ်မယ်လို့ ကုလသမဂ္ဂမှာလည်း ပြင်လိုက်တယ်လို့ ပြန်ပြောတော့ အင်္ဂလိပ်က ဟုတ်ပါတယ်တဲ့ မင်းတို့ဟာမင်းတို့ နာမည်ပြောင်းတာ မင်းတို့အခွင့်အရေးပါ ငါကဖြစ်ခဲ့တာကို ပြောပြတာပါတဲ့ ဘာကြောင့် သွားကန့်ကွက်သလဲ ငါလည်းစဥ်းစားမရပါဘူးလို့ ပြောရှာပါတယ်။ ထိုင်းကတစ်ယောက်ကလည်း ငါတို့လည်း အရင်က ဆိုင်ယမ်ကနေ ထိုင်းလန်း လို့ပြောင်းခဲ့တာပဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပြောင်းတာ ပြောင်းပေါ့ဘာဖြစ်သလဲတဲ့။

စလုံးတရုတ်တစ်ယောက်က အဲဒါပြီးတော့ တစ်ခြားနာမည်တွေလည်း အကုန်ပြောင်းတယ်မဟုတ်လားတဲ့။ လူတောင်အူကြောင်ကြောင်းဖြစ်တယ် ဟမ်… ဘာတွေပြောင်းသေးလို့လဲလို့ မေးတော့ ရန်ဂွန်းကနေ ရန်ကုန်လို့ တစ်ခြားမြို့နာမည်တွေ ပြောင်းလိုက်တယ်လေတဲ့။ အဲဒီတော့ရှင်းပြရတယ် အဲဒါက ပြောင်းတာမဟုတ်ဘူး အမှန်ပြင်တာ ဒို့လူမျိုး ရန်ဂွန်းလို့ ဘယ်တော့မှမခေါ်ဘူး ရန်ကုန်လို့ပဲခေါ်တယ် အင်္ဂလိပ်က မထွက်တတ်ပဲ လျောက်ပေါင်းလို့ ရန်ဂွန်းဖြစ်နေတာ။ တစ်ခြားမှားနေတာတွေရှိတယ် မော်လမြင်း ကို မော်လမြိုင် ပရုန်းကို ပြည် စသည်ဖြင့် ဒို့ခေါ်သလိုမှန်အောင် ပြင်လိုက်တာ ပြောင်းတာမဟုတ်ဘူး လွဲနေလို့ ပြင်လိုက်တာ ငါတို့စကားကို ငါတို့အတတ်ဆုံးပါ အင်္ဂလိပ်ရေးချင်ရာ ရေးထားခဲ့တာကို ဒီအတိုင်း မထားနိုင်ဘူးလို့ ပြောလိုက်ရတယ်။

အဲဒါဆိုရင် အရင်နာမည်အဟောင်းတွေ ခေါ်မိရင်မင်းတို့ စိတ်ဆိုးပါသလားတဲ့ အတွန့်တက်ပြီးမေးကြပြန်ရော။ မင်းတို့ဟာမင်းတို့ ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် ဘယ်သူမှတော့ စိတ်ဆိုးစရာတော့ မရှိပါဘူး မင်းတို့မှအမှန်မထွက်တတ်ပဲ ငါတို့လည်း မင်းတို့မြို့နာမည်တွေ မှန်အောင်မထွက်တတ်ဘူး ကုန်ကုန်ပြောရရင် ရထားဘူတာနာမည်တွေ ငါမှန်အောင်တောင် မပြောတတ်ဘူးဆိုတော့ စလုံးတရုတ်ကရယ်တယ်။ ငါတို့နာမည်ပြောင်းတွေ နာမည်ပြင်တယ်ဆိုတာ နိမ့်ကျတဲ့စကားလုံးဖြစ်လို့ ပြောင်းတာပြင်တာမှမဟုတ်တာ စိတ်ဆိုးစရာတော့မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တရားဝင်ပြောင်းပြီးဖြစ်လို့ တရားဝင်စကားပြောတဲ့အခါ အရေးအသားသုံးနှုံးတဲ့အခါမှာတော့ မင်းတို့အမှားသုံးနှုံးခွင့်မရှိဘူးလို့ ပြောလှတ်လိုက်တယ်။

ဂျီတော့မှာ ကျွန်တော် တစ်ခုမေးချင်လို့ ခင်ဗျ ဆိုလို့ မေးလို့ပြောမိပြန်တယ်။ ဆော့ဝဲတစ်ခု Install လုပ်လိုက်တာ Restart လုပ်လိုက်တော့ ဝင်းဒိုးက ပြန်ပြီးတော့ တက်မလာတော့ဘူး အဲဒါဘာလုပ်ရမလဲတဲ့။ အရှင်းဆုံးအဖြေ မသိဘူးခင်ဗျာလို့ ဖြေလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလိုပြီးစလွယ် မပြောနဲ့ဗျာတဲ့။ ဟောဗျာ မသိပါဘူးဆိုနေမှ ဘယ်လိုလုပ်ဖြေမလဲ ကိုယ့်စက်တောင် ကိုယ်မပြင်ဖြစ်တာ ၃ နှစ်လောက်ရှိပြီ။ ထပ်မေးဦးမယ်တဲ့ ဘလော့မှာ ဘယ်နိုင်ငံကလာတယ်ဆိုတာ အလံပုံလေးတွေနဲ့ ပေါ်နေတဲ့ဟာမျိုး ထည့်ချင်တယ်တဲ့ ဘယ်လိုထည့်သလဲမေးပြန်ရော။ အဲဒါဆိုရင် ထည့်ထားတဲ့ ဘလော့တစ်ခုကိုသွား မောက်စ်တင်ကြည့်လိုက် ဘယ်ဆိုက်ကနေ အဲဒါမျိုးပေးသလဲ တွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒီ့ဆိုက်မှာ စာရင်းသွင်းပြီးလုပ်လိုက်ပေါ့ အဆင်ပြေမှာပါလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ခင်ဗျားပြီးစလွယ်ဖြေပြန်ပြီ အသေးစိတ် ဘယ်အဆင့်ကနေ ဘယ်လိုသိချင်တာတဲ့။ ဟမ်… ငါ့ဘလော့ကိုကြည့် မျက်စေ့ရှုပ်လို့ ဘာမှကိုမထည့်ထားဘူး ငါမလုပ်ဖူးဘူး မင်းဘယ်ကလာတယ်နော်လို့ ပြပြနေတာလည်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေလို ခံစားရလွန်းလို့ ငါ့ဆိုက်မှာထည့်ကို မထားဘူး။ မင်းစမ်းကြည့်လိုက်ပါ အခက်အခဲရှိရင် ဘယ်နေရာမှာ ဘာဖြစ်တယ်ပြော စမ်းကြည့်ပေးမယ် ငါကတော့ မသုံးဖူးဘူးလို့ဖြေလိုက်တယ်။ ဒီလိုကျပြန်တော့လည်း ခင်ဗျားတောင် မသုံးဖူးတာ ဘယ်လိုလုပ်ခင်ဗျားက စမ်းကြည့်မှာတုံးတဲ့။ ဟမ်… အဲဒါဆို ငါ့ကိုမင်းက ဘာလို့လာမေးနေသလဲ လို့ပြောလိုက်တယ်။

ခင်ဗျားတို့လိုလူတွေကြောင့် ဗမာပြည်ကွန်ပျူတာသမားတွေ လမ်းပျောက်နေတာတဲ့ သိတဲ့အတတ်ပညာကိုလည်း မဖြန့်ဝေဘူးတဲ့။ ဟမ်… နေပါဦး မင်းကငါဘာတတ်တယ်လို့ သိထားလို့လဲ ငါလူအများအထင်ကြီးတဲ့ အတတ်ပညာတစ်ခုမှမတတ် ငါတတ်တဲ့အတတ်ပညာများက လူအများစိတ်မဝင်စားလို့ ပြန်ပြောတော့။ ခင်ဗျားဘာတတ်မှန်းကျုပ်က ဘယ်လိုသိမလဲ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မေးတာတွေ ခင်ဗျားတစ်ခုမှ ပြန်မဖြေဘူးတဲ့။ အေး… မင်းမေးတဲ့ဟာတွေက ငါအတွက်ကတော့ အတတ်ပညာလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရာတွေမဟုတ်ဘူး သာမန်လူတစ်ယောက် စမ်းလုပ်ကြည့် နားလည်နိုင်တဲ့အရာတွေပါ။ မင်း… ကိုယ်တိုင်စမ်းကြည့်ပြီးပြီလား ကိုယ်တိုင်လုပ်မကြည့်ပဲနဲ့ လူတစ်ကာကိုလိုက်မေးနေတာလား မင်းအသိဆုံးပဲဖြစ်မှာပါ။ ကျုပ်မှ မသိလို့မေးပါတယ်ဆို ကျုပ်ကဘာလို့စမ်းလုပ်နေရမှာလဲ။ အေးလေ… ငါလည်းမလုပ်ဖူးဘူး ငါဆိုရင်ဒီလိုလုပ်မယ်လို့ မင်းကိုအကြမ်းပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား မင်းအနေနဲ့ ကြိုးစားကြည့်ချင်စိတ်ရှိရင် တစ်ခါတည်းအဆင်ပြေသွားချင် ပြေသွားမယ် အခက်အခဲရှိရင် ငါပေးတဲ့အကြံဆိုတော့ ငါတာဝန်ယူတဲ့အနေနဲ့ ငါစမ်းကြည့်ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားလည်းမသိမှတော့ ကျုပ်ကခင်ဗျားကို ဘာလို့ဆရာတင်နေရမလဲ။ အေး… ငါ့ကိုဆရာတင်လို့လည်း ငါမပြောပါဘူး ဒါပေမယ့် ငါအကြံတစ်ခုပေးမယ် သူများကိုထပ်ပြီး ဆရာတင်နေလည်း လုပ်တတ်ချင် တတ်သွားမယ် မင်းတိုးတက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ဆရာမဖြစ်သ၍ မင်းသူများနောက်လိုက်ပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ။ ငါ့စကားရိုင်းမယ် နားဝင်မချိုဘူး မင်းဟာမင်း နားဝင်းချိုအောင် ပြောတတ်တဲ့လူလိုက်ရှာမေးချေ။ ကိုယ့်အားကိုယ် မကိုးချင်တဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် ငါအချိန်ကုန်ခံပြီး အကြံဥာဏ်မပေးနိုင်။