Calm Hill » အထွေထွေ http://blog.calmhill.info The way of my life ... Wed, 01 Feb 2012 03:50:34 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 တယ်လီဖုန်းကိုအခွံသွပ်ကြသူများ http://blog.calmhill.info/2012/02/01/%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%96%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b6%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80/ http://blog.calmhill.info/2012/02/01/%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%96%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b6%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80/#comments Wed, 01 Feb 2012 03:50:34 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=537 Continue reading →]]>

မနေ့ကဖတ်မိတဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ခုမှာ တယ်လီဖုန်း ကာဗာဈေးကွက်ဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်း ကြီးလာတဲ့အကြောင်း ရေးထားတာ သတိထားလိုက်မိတယ်။ တကယ်တော့ဖုန်းအခွံဆိုတာ ကိုယ်နဲ့မအပ်စပ်သလိုပဲ ရင်တုံးကသုံးတဲ့ ဖုန်းလေးတစ်လုံး မောင်ပြုံးက မှတ်မှတ်ရရ အဲဒီ့ဖုန်းအတွက် အခွံတစ်ခုလက်ဆောင် ပေးထားဘူးတယ် ဖုန်းသာပျက်သွားတယ် ဖုန်းကလေးအဲဒီ့အခွံထဲ တစ်ခါမှမဝင်ဖူးလိုက်ဘူး။ အခုအချိန်မှာ အတွေ့အများဆုံးက အိုင်ဖုန်းအခွံတွေပါပဲ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပစ္စည်းအစုံစုံနဲ့ လုပ်ထားတယ်။ ဖုန်းကိုဘာလို့ အခွံသွပ်သလဲစဉ်းစားရင် လှလို့တော့မဟုတ်တာ သေချာပါတယ် အခွံစွပ်လိုက်မှတော့ ဖုန်းကိုတောင် မမြင်ရတော့တာ ဘယ်လိုလုပ်လှပါတော့မလဲ။ လူအတော်များများကတော့ အပွန်းအပဲ့မဖြစ်အောင် အခွံစွပ်ထားတယ်လို့ပဲ ဖြေကြမယ်ထင်တယ်။

အသေချာစဉ်းစားမယ်ဆိုရင် အခွံစွပ်ထားလို့ အစဉ်းအရာမထင် အပွန်းအပဲ့မရှိပဲရှိနေလည်း ဖုန်းကတော့ ပျက်သွားမှာပါပဲ အဲဒီ့အချိန်ရောက်မှ ပျက်သွားသည့်တိုင် ကိုယ့်လက်နဲ့မထိလိုက်မိဘူးလို့ သတိရောထားမိပါရဲ့လားမသိ။ အပွန်းအပဲ့ဆိုတာက ကိုယ်သာဂရုတစိုက် ကိုင်မယ်ဆိုရင် အပွန်းအပဲမရှိနိုင်ပါဘူး အခွံတတ်ထားပြီး ပရမ်းပတာကိုင်မယ်လို့ သဘောထားရင်တော့ မပြောတတ်ဘူးပေါ့။ မတော်တဆဆိုတာက ရှိနိုင်တာပါပဲ အခွံတပ်ထားလို့ လွတ်ကျခံနိုင်တယ်ယူဆရင် လွှတ်ချကြည့်ပါဆို ဘယ်သူမှမလုပ်ရဲပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံးကိုတော့ လက်ထဲမှာ ကိုင်မထားချင်တာ အမှန်ပါပဲ။

]]> http://blog.calmhill.info/2012/02/01/%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba%e1%80%9c%e1%80%ae%e1%80%96%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bd%e1%80%b6%e1%80%9e%e1%80%bd%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80/feed/ 2 လေးလေးနက်နက် ကြီးကြီးမားမား http://blog.calmhill.info/2012/01/22/%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ac/ http://blog.calmhill.info/2012/01/22/%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ac/#comments Sat, 21 Jan 2012 17:09:56 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=521 Continue reading →]]>

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစာ မဖတ်တတ်ဘူး လေးလေးနက်နက်ရှိတဲ့ဟာပဲ ဖတ်တယ်လို့ပြောလို့ အတော်ကောင်းသွားတယ် သေးသေးမွှားမွှားလည်း ဖတ်လေ့မရှိဘူး ကြီးကြီးမားမားစာပဲ ဖတ်တယ်လို့ဆိုလို့လည်း ရသွားတယ်ပြောရမယ် မနက်ကညီမဖြစ်သူက ဦးလေးအိမ်ကအပြန်မှာ ဦးလေးဖြစ်သူကနင့်အစ်ကိုကို ပေးလိုက်လို့ဆို စာအုပ်တစ်အုပ်သယ်လာပါတယ်။ စာအုပ်ကြီးက အကြီးကြီးပဲ အလေးချိန်က ၄ ပိဿာလောက်ရှိတယ် ကိုင်ဖတ်လို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး အဲဒါကြောင့် တကယ်ကိုပဲ လေးလေးပင်ပင်ရှိတဲ့စာအုပ်ပါ။ အရွယ်အစားက အလျားတစ်ပေ အနံဆယ်လက်မ အမြင့်ကသုံးလက်မလောက် ရှိတယ်ဆိုတော တကယ့်ကိုပဲကြီးကြီးမားမားစာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ စာအုပ်နာမည်က Illustrated Dhammapada ရေးတဲ့ဆရာတော်ကြီးက Ven. Weragoda Sarada Maha Thero လို့ခေါ်တဲ့ သီရိလင်္ကာကဘုန်းတော်ကြီးပါ ဗုဒ္ဓသာသနာပြန့်ပွားရေးအတွက် အထူးကြိုးစားတဲ့ ဆရာတော်ကြီးတစ်ပါးပါပဲ။ စာအုပ်ကို Singapore Buddhist Meditation Centre ကနေ ၁၉၉၃ ပုံနှိပ်ခဲ့ပါတယ် စာအုပ်ရေ ၁၀၀၀၀ ပဲပုံနှိပ်ခဲ့တာပါ

အခုအချိန်မှာတော့လိုချင်ရင် E-Book ပဲရနိုင်ပါတော့တယ်။ ဓမ္မပဒဖြစ်လို့ အင်္ဂလိပ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဗမာလိုပဲဖြစ်ဖြစ်သိပ်ကွာခြားမှုမရှိပါဘူး စာအုပ်ကိုဖွင့်ကြည့်တော့ အရင်ဆုံး သဘောကျမိတာက သရုပ်ဖော်ပုံတွေပါပဲ။

သရုပ်ဖော်ပုံတွေကို ကုလားလေးတွေနဲ့ ဆွဲထားပါတယ် သဘာဝကျတယ်ပြောရမယ် ဗမာပြည်ကစာအုပ်ဆို ဗမာပုံတွေနဲ့ဆွဲဦးမှာပါ စင်္ကာပူမှာရိုက်ပေမယ့် တရုတ်ပုံနဲ့ထည့်မဆွဲတာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်ထင်ပါတယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2012/01/22/%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%80%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ac/feed/ 5 တစ်ခွက်တစ်ဖလား http://blog.calmhill.info/2011/09/07/317/ http://blog.calmhill.info/2011/09/07/317/#comments Wed, 07 Sep 2011 11:13:17 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=538 Continue reading →]]>

တကယ်တော့ ပြန်မယ်ဆိုတာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ပြန်မယ်ဆိုတော့ မပြန်ဖြစ် အမေနဲ့ညီမရောက်နေတော့ နောက်နှစ်မှပဲ ပြန်မလားဆိုတော့ အလုပ်ကပေါ်တော့ သွားဆိုတော့ ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်ပဲ ရန်ကုန်ဆိုတဲ့ အရပ်ကိုရောက်ရပြန်တယ်။ ကွန်ပျူတာတစ်လုံး အဝတ်အစားအိတ်နဲ့ ရန်ကုန်မှာယောင်ချာချာပေါ့ အလုပ်လုပ်ရမယ့်နေရာ တန်းသွားလိုက်ရတယ်။ ကိုပီဇီကမေးတယ် ခင်ဗျားဘုရားသွားမလားဆိုပဲ ဘာဘုရားလဲမေးမိတယ် နောက်မှဪ ရွှေတိဂုံပြောတာပဲလို့ သဘောပေါက်တယ် အရင်ကရန်ကုန်ရောက် သို့သော်လည်း ဘယ်တုံးကမှ ဘုရားမရောက်ခဲ့။ ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်ဆိုပြီး ရိုက်တတ်တာ မရိုက်တတ်တာ လူမသိဘူးလေ ကင်မရာအိတ်လည်း လူမြင်ကောင်းအောင် ဆွဲထွက်ခဲ့တယ်။ ဘုရားပေါ်ရောက်တော့ တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့် ဟိုရိုက်ဒီရိုက်ပေါ့ ကြာသာပတေးဒေါင့်ရောက်တော့ ဘုရားကိုရေလုလောင်းနေတာ မြင်မိလို့ ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်ဆိုအသွား အစောင့်တစ်ယောက်က တစ်ခွက်တစ်ဖလားမော့နေတာ မြင်မိလို့ဓာတ်ပုံနဲ့တကွ လက်ပူးလက်ကြပ်ဖမ်းရိုက်ခဲ့တယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2011/09/07/317/feed/ 6 အလုပ်တွေရှုပ်သကွယ် http://blog.calmhill.info/2011/01/23/332/ http://blog.calmhill.info/2011/01/23/332/#comments Sun, 23 Jan 2011 16:32:55 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=438 Continue reading →]]>

ဒီတစ်လအတွင်း အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်သွားတယ်။ တကယ်တော့ အလုပ်ရှုပ်တာမဟုတ်ပါဘူးလေ အရှုပ်တွေလုပ်တာ ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ ယူနီကုဒ်ဖောင့်လေး အငှားကြော်ငြာလိုက်တာ လုပ်တဲ့လူတောင် ကိုယ့်လောက် ကွန်ပလိန်းတက်ခံရမယ် မထင်မိဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကောင်းပါတယ် အမှားထောက်ပြပေးကြတာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။

ဆိုင်းသံကြားရင်မနေနိုင်ဆိုသလိုပဲ အချိန်ကျတော့ကျောင်းမှာကလည်း ကပွဲကဒီနှစ်လည်းလုပ်ပါတယ်။ ပွဲဝင်ကချင်တာကလည်း တစ်ပိုင်းကိုသေလို့ ဖြစ်ချင်တော့ အာကီဒိုကလည်း စာမေးပွဲကရှိနေပြန်တယ် အကတိုက်မယ့်ရက်တွေကလည်း ထရိန်နင်ချိန်တွေနဲ့ အမြဲကိုက်နေလို့ မကပါရစေနဲ့လို့ တောင်းပန်ရတယ်။ ဒါလည်းပရော်ဖက်ဆာက ကျောင်းမှမကနိုင်ရင် ကွန်ဖရန့်မှာလုပ်မယ့် ညစာစားပွဲမှာကပါဆိုလို့ မအားတဲ့ကြားက အကတိုက်ရပြန်ပါတယ်။

အာကီဒိုကလည်း ဒန်အဆင့်စာမေးပွဲဆိုတာ တစ်သက်မှအလွန်ဆုံး ဖြေနိုင်မယ်ဆိုရင် ၄ ခါထက်မပိုနိုင်ပါဘူး အခုလည်း ဒုတိယအဆင့်ဖြေဆိုတော့ ပျက်လို့ကလည်းမရပါဘူး အဲဒါနဲ့နေ့တိုင်းနီးနီး ထရိန်နင်ဆင်းရပါတယ်။ စာမေးပွဲမရောက်ခင်ပဲ လူကလည်းတစ်ကိုယ်လုံး မနာတဲ့နေရာမရှိဆိုသလိုပဲ အဆစ်တွေနဲ့ ကြွက်သားတွေလည်း နာနေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဒီနေ့တော့ စာမေးပွဲကိုသေလုမျောပါး ဖြေခဲ့လိုက်တယ်။ မှန်းထားသလိုတော့ ကျိုးပဲလာခဲ့တာ တစ်ခုမှတော့မရှိပါဘူးလေ။ အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး ဓာတ်ပုံလာရိုက်ပေးတဲ့ ညီညီဖြိုးမော်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။ အချိန်လုပြီးတော့ အကတိုက်တဲ့ အလွဲလွဲအချော်ချော်များနဲ့ အာကီဒိုစာမေးပွဲအကြောင်း ရေးပါဦးမယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2011/01/23/332/feed/ 0 သူငယ်ချင်းပြောတဲ့ တရုတ်စာသင်နည်း http://blog.calmhill.info/2010/12/23/4/ http://blog.calmhill.info/2010/12/23/4/#comments Thu, 23 Dec 2010 04:27:54 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=419 Continue reading →]]>

ရုံးနားကကန်တင်းက ခေါက်ဆွဲဆိုင်ရောက်ရင် အမြဲဒုက္ခရောက်တတ်တာက တရုတ်မကြီးက အင်္ဂလိပ်လိုမပြောတတ်ပါဘူး မှာချင်ရင် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ပုံတွေကို လက်ညှိုးထိုးမှာရတယ် ကိုယ်ကဟိုဟာဒီဟာ စုံစီနဖာထည့်ချင်ရင် ပြဿနာတက်ပါတယ် လုစကားဝမသိ ဝစကားလုနားမလည် ဖြစ်ရပါတယ်။ ကိုယ်ကလည်း တရုတ်စကားဆိုလို့ သူတို့ပြောတဲ့စကားထဲမှာ တစ်ကျပ်ကနေ သုံးကျပ်အထိပဲ နားလည်ပါတယ် သုံးကျပ်ကျော်ရင် လက်ညှိုးထောင်ပြရတယ်။ အဲဒီ့အကြောင်းကို သူငယ်ချင်းနဲ့စကားစပ်မိတော့ သူငယ်ချင်းကရယ်ပါတယ် အစ်ကိုကလည်း ညံ့လိုက်တာတဲ့ တရုတ်မကြီးတရုတ်စာ သင်လိုလုပ်ရင်ချက်ချင်း တတ်တယ်ဆိုတော့ ကိုယ်လည်းစိတ်ဝင်စားမိတယ် ဘယ်လိုသင်သလဲငါ့ပြောပြလို့ ချော့ချက်မေးတော့ သူငယ်ချင်းက တရုတ်စာသင်တဲ့ပုံပြင်ပြောပါတယ်။

တစ်ခါက မြို့တစ်မြို့မှာ တရုတ်လင်မယား နှစ်ယောက်ရှိသတဲ့ အဲဒီ့မှာတရုတ်မကြီးက စာမတတ်ဘူး။ တစ်ရက်တော့ ယောက်ျားဖြစ်သူက မိန်းမကိုပြောတယ် မင်းအလကားနေအားနေတာ စာသွားသင်ပါ တရုတ်ဖြစ်ပြီးတရုတ်လို မရေးတတ်တာ သိက္ခာကျတယ်ပေါ့ အဲဒီလိုပြောတော့ တရုတ်မကြီး တရုတ်စာသွားသင်တယ်။ တရုတ်စာသင်တန်းကလည်း တစ်နှစ်သုံးလေးက စသင်တာပေါ့ ပထမရက်မှာ တစ် ကိုအရေးသင်တယ် တစ်ဆိုတော့ ဒုတ်ချောင်းတစ်ချောင်းခြစ်ပေါ့။ နောက်ရက်ကျတော့ နှစ်ဆိုတော့ ဒုတ်ချောင်း နှစ်ချောင်းခြစ်။ သုံးရက်မြောက်ကျတော့ ဒုတ်ချောင်းသုံးချောင်း။ အဲလိုနဲ့လေးရက်လည်း ရောက်လာတော့ တရုတ်မကြီးက သင်တန်းမသွားတော့ဘူး ယောက်ျားကမေးတော့ ငါတရုတ်စာတတ်ပြီတဲ့ သင်စရာမလိုတော့ဘူး ငါလည်းသင်တန်းဖွင့်မယ်ဆိုပြီး လုပ်တော့တာပဲ။

အဲဒါနဲ့ တရုတ်မကြီးတရုတ်စာ သင်တန်းဖွင့်တော့တာပဲ တရုတ်မကြီးဖွင့်တဲ့ သင်တန်းဆိုတော့ သင်တန်းသားကလည်း ဖွင့်တဲ့ရက်မှာပဲ အတော်များတယ်ဆိုပဲ။ သင်တန်းစစချင်းပဲ တရုတ်မကြီးက တရုတ်စာဆိုတာ အင်မတန်လွယ်တယ် ကနေ့မင်းတို့ကို ကိန်းဂဏန်းရေးနည်းကနေ စသင်မယ်ဆိုပြီး စုတ်တံတစ်ချောင်းကိုယူ မင်အိုးထဲနှစ်လိုက်တယ် တစ်ဆိုရင် ဒီလိုတစ်ခြစ်ခြစ်ရတယ် နှစ်ဆိုရင် နှစ်ခြစ်ခြစ်ဆိုပြီး အားရပါးရသင်တော့တာပဲ။ အဲလိုနေတုံးကို စပ်စပ်စုစုကလေးတစ်ယောက်က တစ်ရာဆိုရင် ဘယ်လိုရေးသလဲ တီချယ်ဆိုပြီး ထပြီးတော့မေးတယ်။ အဲဒီ့မှာ တရုတ်မကြီးက ဒါကဖြတ်လမ်းနည်းရှိတယ် သင်အထောက်အကူ ပစ္စည်းလိုတယ်ဆိုပြီး မှန်တင်ခုံပေါ်က ခေါင်းဘီးကိုသွားယူပြီး မင်အိုးထဲကိုနှစ်လိုက်တယ် ပြီးတော့မှ စာရွက်ပေါ်ကို ခြစ်ချလိုက်တယ် အဲဒါတစ်ရာပဲ ငါ့တပည့်ဆိုပြီးသင်လိုက်တော့တယ်။

တရုတ်မကြီးရဲ့ တရုတ်စာသင်နည်းကို ရဖို့ကိုသူငယ်ချင်းကို မနည်းချော့မော့ ပြောပြခိုင်းလိုက်ရတယ်။ ပြောပြီးတော့ သူကကိုယ့်ကိုပြန်ရစ်တယ် ငါကတော့ ပုံပြင်အရ တစ်ရာအထိပဲ ရေးတတ်တယ်တဲ့ နင်ဆိုရင် တစ်ထောင်ဘယ်လို ရေးမလဲဆိုတော့ အတော်ခက်တယ် ဆံပင်ဖြူအောင် တစ်မျိုးလှည့်လာပြန်တယ်။ မဟုတ်လည်း ကြမ်းပိုးလိပ်ဖြစ်အောင် ပြောတတ်တာပဲ အဲဒါနဲ့ ဘီးစိတ်တစ်ချောင်း ဆောင်ထားရင်ဖြစ်တာပဲလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2010/12/23/4/feed/ 0 ပုံပြင်စာအုပ် http://blog.calmhill.info/2010/10/16/340/ http://blog.calmhill.info/2010/10/16/340/#comments Sat, 16 Oct 2010 05:18:40 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=377 Continue reading →]]>

ငယ်ငယ်က ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ကိုရင်ဝတ်တော့ ကျောင်းထိုင်​ကိုယ်တော်ကြီးက ဆော့လွန်းလို့ထိမ်းမနိုင်တာနဲ့ ဖတ်စရာစာအုပ်ကလေးတွေ ပေးပါတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ဘုန်းကြီးကျောင်းဆိုတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ ပုံပြင်စာအုပ်လေးတွေရှိပါတယ် ဖတ်လို့ကောင်းတာက လူထုဦးလှရေးတဲ့ ကျောင်းကန်အနီးက မြန်မာပုံပြင်များစာအုပ်ပါ။ ငယ်တုံးကသဘောကျတာက ရယ်ရတာလည်းပါပါတယ် က​လေးဆိုတော့ ကိုယ်ကလည်းကိုရင်ဝတ်နဲ့ဆိုတော့ တိုက်ဆိုင်တာလည်း ပါတယ်ပေါ့။ ကြီးလာတဲ့အထိ အဲဒီ့စာအုပ်ကို သဘောကျတုံးပါ ပုံပြင်ဆိုပေမယ့် ဗမာ့ဓလေ့ကိုပေါ်လွင်တယ် အခုခေတ် ​ကလေးတွေကိုလည်း အဲဒါတွေကိုသိစေချင်မိတယ် ဗမာအကြောင်း ဗမာမှမသိရင် အင်မတန်ရှက်စရာကောင်းလှတယ်။ စကား​ပြောရင် ဥပမာနဲ့ပြောတတ်တဲ့ ကိုယ့်လိုလူအတွက်တော့ စာအုပ်ထဲကပုံပြင်အတိုလေးတွေဟာ သဘောကျစရာလေးတွေပါ အဲဒီ့စာအုပ်ဟာ အခုအချိန်မှာပြန်ရှာဝယ်လို့ မရ​သလောက်ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီနေ့ပဲ အဲဒီ့စာအုပ်ကို Myanmar Ebooks မှာတွေ့လို့ ဝမ်းသာမိတယ်။ အောက်မှာပြထားတဲ့လင့်မှာ ယူလို့ရပါတယ်။

http://www.myanmarebooks.net/?p=3177

အခုအချိန်အထိ ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှ ဖတ်လို့မရိုးတဲ့ ပုံပြင်စာအုပ်တွေဆိုရင် ဗန်းမော်ဆရာတော်၊ စကားတောင်စား၊ ဇော်ဂျီတစ္ဆေ​ပြောသောပုံပြင်များ အဲဒါတွေကိုပြရမယ်။ ကလေးတွေအတွက် ဗမာ့လူနေမှု့ကိုလည်း သိသွားမယ် ဒေသအလိုက်မတူညီတဲ့ စကားလုံး အသုံးအနှုံးကိုလည်း သိလာမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကောင်းပါတယ် အတုယူမှားစရာ အကြောင်းအရာ တစ်ခုမှမပါပါဘူးလေ။ ဘာသာပြန်ပုံပြင်တွေ အများကြီးတွေ့မိတယ် တကယ်တော့ ဒါတွေဟာ ဒုတိယဦးစာ​းပေးတွေပါ စင်ဒရဲလားမသိလို့လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး တစ်ထောင့်တစ်ညလို ကုလားပုံပြင်လည်း မသိချင်နေပါစေဦး ဗမာပုံပြင်တော့ သိသင့်ပါတယ်လေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောင်းကန်အနီးမှ မြန်မာပုံပြင်များကို ပြန်ဖတ်ခွင့်ရတာကိုပဲ ဝမ်းသာလှပါတယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2010/10/16/340/feed/ 0 ခေါင်းနဲ့ပန်း http://blog.calmhill.info/2010/10/10/%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8/ http://blog.calmhill.info/2010/10/10/%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8/#comments Sun, 10 Oct 2010 16:53:09 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=374 Continue reading →]]>

လူတစ်ယောက် သေတယ်ရှင်တယ်ဆိုတာ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်မှန်းသိပါတယ် ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်ယံမှာတော့ လက်ခံဖို့ခက်ခဲလွန်းတယ်။ နာတာရှည်ဖြစ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက် သေသွားနိုင်တယ်ဆိုတာ မျှော်လင့်ပြီးဖြစ်လို့မထောင်းသာပါဘူး ဒါပေမယ့် လူကောင်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းသေမယ်ဆိုတာ ရက်ချိန်းသိတော့ စိတ်မှာအတော်လေး လက်မခံနိုင်ြဖစ်မိတယ်။ ကျောင်းအတူတက်ခဲ့ကြတယ် အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်လိုလည်း ဖြစ်နေတယ် အရင်တစ်ပါတ် တနင်္ဂနွေကပဲ အတူတူပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် လက်ဘက်ရည်သောက် မုန့်စားအတူသွားနေတယ် ဒီတနင်္ဂနွေမှာ နောက်ဆုံးအလွန်ဆုံး ၆ လပဲအသက်ရှင်မယ်လို့ ပြောင်းလဲသွားတာကို အတော်လေး လက်ခံရခက်မိတယ်။

သတင်းသိသိချင်းပဲ ဆေးရုံကိုအရောက်သွားတယ် အတူတူလိုက်လာတဲ့အစ်မ နှစ်ယောက်ကတော့ စကာ​းပြောရင်း မျက်​ရည်တွေနဲ့ပေါ့ လူမမာကတော့ စိတ်ဓာတ်ကမာပါတယ် ဒါပေမယ့် ငြင်းလို့မရတာကတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ လျော့ကျသွားပြီပေါ့လေ အစ်ကို​ပြောတဲ့စကားကိုသာ အလိုက်အထိုက်ဖြေဖြစ်တော့တယ် ဘယ်လိုစကားနဲ့ သတင်းမေးရမလဲ စဉ်းစားလို့မရသလို ​ပြောလို့လည်းမထွက်ခဲ့ဘူး။ အားရစရာသတင်း တစ်ခုမှမရှိဘူး ကင်ဆာဆဲတွေဟာ သွေးကြောထဲမှာ ရောက်နေပြီ ထိမ်းလို့မရတော့ဘူး ဘယ်လိုပဲအသက်ကို ဆွဲဆန့်ဆန့် လပိုင်းထက်ပိုမရတော့ဘူးဆိုတော့ ဘာမှလည်းအကြံပေးစရာ မရှိသလိုဖြစ်ရတယ်။

တကယ်တော့ အိမ်ထောင်ကျသွားရင်တောင် မိဘအတွက် အလုပ်မလုပ်နိုင်မှာစိုးတယ် အဲဒါကြောင့် သူချစ်တဲ့လူရှိလျက်နဲ့ ချန်ထားခဲ့ပြီးတော့ အိမ်ထောင်မပြုတော့ဘူးဆိုတဲ့ လူမျိုးတစ်ယောက်ပါလေ ဖန်ဆင်းရှင် ဘာသာတွေအရဆိုရင် ဘုရားသခင်ဟာ မတရားဘူးပဲဆိုရမယ် ကိုယ့်ဘာသာအရတော့ ကုသိုလ်ရဲ့လက်ငင်း အကျိုးပေးဟာ နှေးကွေးလွန်းလှတယ်။ ကိုယ်လုပ်ပေးနိုင်တာ သူစိတ်ဓာတ်မကျအောင်ပဲ အားပေးနိုင်တာ အကောင်းဆုံးအကူအညီပါ ဒါပေမယ့် ပြောမထွက်ခဲ့တာကိုပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်မိတယ် တကယ်တော့ သေခြင်းတရားဟာ ဒင်္ဂါးပြားရဲ့ခေါင်းနဲ့ပန်းလိုပဲ တစ်ခါတစ်ယံမှာ ချက်ချင်းလည်း ပြောင်းလည်းသွားတတ်တာပဲ။

]]> http://blog.calmhill.info/2010/10/10/%e1%80%81%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8/feed/ 0 Nothing Special http://blog.calmhill.info/2010/10/03/nothing-special/ http://blog.calmhill.info/2010/10/03/nothing-special/#comments Sun, 03 Oct 2010 01:29:42 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=357

]]> http://blog.calmhill.info/2010/10/03/nothing-special/feed/ 0 လိမ်တယ်ညာတယ် http://blog.calmhill.info/2010/09/27/346/ http://blog.calmhill.info/2010/09/27/346/#comments Mon, 27 Sep 2010 17:24:31 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=344 Continue reading →]]>

မုသာဝါဒဆိုတာ အတော်ခက်တဲ့ကိစ္စပဲ လူကြီးတွေပြောတယ် လိမ်မ​ပြောရဘူး မကောင်းဘူးတဲ့ ပြီးတော့သူတို့ပဲ သားသား ဧည့်သည်လာရင် အမေမရှိဘူး ​ပြောလိုက်ဆိုတော့ အခက်သားပဲ။ လှသလားမေးရင် မလှဘူး​​ဖြေပါတယ် အဲတော့လည်း စိတ်ဆိုးကြသဗျာ လူတွေများ အတော်ခက်တယ် သူတို့မေးလို့ အရှိအတိုင်းလည်း ​ဖြေရသေးတယ်။ ငယ်တုံးကဖတ်ဖူးတဲ့ မှန်သောစကားကိုဆိုခြင်းနှင့် စပ်ဆိုင်သောပြဿနာများမှာ မလိုအပ်ရင်မ​ပြောနဲ့ရယ် မလိမ့်တစ်ပါတ်​ဖြေတာရယ်။ မလိုအပ်ရင်ဆိုတော့ လှသလား ကောင်းသလားမေးတာ မ​​ဖြေပဲနေလို့မရဘူး။ မဆိုးပါဘူးလေလို့ ​​​ဖြေလို့က ရချင်မှရမယ် မဟုတ်လား။ တောင်ဖီလာဆရာတော်​ဖြေသလို ငါ့တူမဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောသလဲဆိုတာ ဆိုတာမျိုးက သူတို့ကတော့ လိမ်တာမဟုတ်ဘူးဆိုပေမယ့် တကယ်ကတော့လိမ်တာပါပဲ ပါးစပ်ကထွက်တဲ့စကားထက် စိတ်ထဲကလိမ်လိုတဲ့ ဆန္ဒကပါနေပြီပဲ။

ငယ်ကတည်းက လူကြီးတွေလိမ်သမျှ ကလေးတွေခံရတာပါ ဆယ်တန်းတုံးက မိဘတွေပြောတယ် သားရယ်ဒီတစ်နှစ်ပါ ကြိုးစားလိုက်ပါ တက္ကသိုလ်ရောက်ရင် ဒီလောက်မပင်ပန်းပါဘူး ဆိုတာကပါသေးတယ်။ အလိမ်ခံလိုက်ရတယ်လေ တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ဆယ်တန်းစာဆိုတာ ဘာမှရှိတာမှမဟုတ်ပဲ တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ စာတွေကဖတ်လိုက်ရတာ များလွန်းလို့ ပထမဆုံးဆံပင်ဖြူပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ လူကြီးတွေလိမ်တာ အကြီးအကျယ်ခံခဲ့ရတယ်။ တစ်ခါသေဖူး ပျဉ်ဖိုးနားမလည်ပဲ ​ပြောရမယ်ထင်တယ် ပညာသင်စဉ်မှာ ကြင်ယာမရှာပါနဲ့ ပညာရေးထိခိုက်မယ်တဲ့ ပညာစုံရင် အလိုလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ဟုတ်များဟုတ်မလားလို့ ကျောင်းတက်စားလိုက်တာ ၁၀ နှစ်ကြာတယ်။

အခုတော့ ဆံပင်လည်းဖြူ နဖူးလည်းပြောင်စပြုလာတယ် ပညာပဲမစုံသေးလို့လားမသိ အခုထိတော့ ဒုံရင်းအတိုင်းပဲ။ အခုတော့ လူကြီးတွေများ အရင်ကသူတို့ မ​ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ နင့်အသက်လည်း ပြန်စဉ်းစားဦး ဒီအချိန်အထိ အိမ်ထောင်မကျသေးဘူး ဘာလုပ်နေသလဲဆိုပဲ။ တစ်ချိန်တုံးက ​ပြောခဲ့တာတွေကို အသံသွင်းမထားခဲ့တာ သက်သေခံပစ္စည်းပျောက်ပျက်သလို ဖြစ်နေတယ်။ နောင်လာနောက်သားများ လူကြီးများလိမ်ြခင်းမှ ကင်းဝေးကြပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းလိုက်ချင်ပါတော့တယ်။

]]> http://blog.calmhill.info/2010/09/27/346/feed/ 0 အတုမြင်အတတ်သင် http://blog.calmhill.info/2010/09/21/%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba/ http://blog.calmhill.info/2010/09/21/%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba/#comments Tue, 21 Sep 2010 16:05:38 +0000 CalmHill http://blog.calmhill.info/?p=337 Continue reading →]]>

သူများတွေကတော့ ​ပြောပါတယ် မိန်းကလေးတွေနဲ့ ပြိုင်ပြီးရန်မဖြစ်နဲ့တဲ့ မရပါဘူး အကျင့်ကိုကပါနေတယ် ယောက်ျားသော မိန်းမသော နားမလည်ဘူး တစ်ခွန်း​ပြောရင် တစ်ခွန်းပြန်ကိုပြောရမှ အတုမြင်အတတ်သင်ပါလေ ငယ်ကတည်းက အဖေကဒီလိုပဲ ရန်ဖြစ်တာပဲ။ တစ်ခါက တောင်ကြီးကနေ မန္တလေးကို ပြန်လာတာ အောင်ပန်းမှာ ကျွန်တော်က ငှက်ပျောသီးစားချင်တယ်​ပြောလို့ ငှက်ပျော်သီးသည်ဆီကနေ ငှက်ပျောတစ်ဖီးဝယ်ပါတယ် တစ်ဖီးကို ၁၅ ကျပ်တဲ့ အဲဒါကို ၁၀ ထားဆိုပြီးဆစ်ပါတယ် ဈေးသည်ကယူသွားဆိုပြီး အိတ်ထဲထည့်ပြီးမှ ၁၀ နဲ့ပေးလိုက်ရလို့ ပလတ်စတစ်ဖိုး ၂ ကျပ်ပေးပါတောင်းပါရော အဲဒါနဲ့ အလကားပေးရတဲ့ အိတ်ကိုဘာလို၌ ၂ ကျပ်ပေးရမလဲဆိုပြီး အဖေနဲ့စကားများပါရော ဟိုကလည်း ယောက်ျားကြီးဖြစ်ပြီး စေးလိုက်တာတဲ့ အဖေကလည်း ခင်ဗျားကလည်း အစကတည်းက မလျော့နိုင်ရင် ဘာလို့လိမ်သလဲဆိုပြီး ဖြစ်ကြတာ ကားထွက်မယ်လို့ ကားသမားအတင်း လာခေါ်မှရပ်ပါတယ် ၂ ကျပ်ဖိုး ဇာတ်လမ်းရှုပ်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ငှက်ပျောသီးငတ်ပါရောဗျာ။

ဒီမနက်ကတော့ Bus ကားဂိတ်မှာ ကားခနည်းနေတာနဲ့ ကားခဖြည့်တယ်ပေါ့လေ။ ကိုယ့်ရှေ့မှာလည်း ကလေးတစ်သိုက် ကားခဖြည့်နေပြီးတော့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက် တန်းစီနေပါတယ် တန်းစီတဲ့ဘေးဘက်နားမှာကတော့ မိဘတွေကရပ်စောင့်နေပါတယ် ဒါနဲ့ကိုယ်လည်း မိန်းမကြီးနောက်ကနေ တန်းစီဖို့လိုင်းလေး တားထားတဲ့အနားက ဝင်တန်းစီပေါ့လေ ဘေးဘီကိုကြည့်မိတော့ ကလေးမိဘတွေနားက ​ပြောင်ပြောင်လက်လက် ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကိုယ့်တွေကိုမျက်စောင်းတွေ ထိုးနေတာတော့ သတိထားမိတယ်။ ရှေ့ဆုံးကကလေးတွေ ကဒ်ြဖည့်အပြီးမှာ အဲဒီ့အမျိုးသမီးက အတင်းရှေ့ကိုဝင်တန်းပါတယ် ကျွန်တော့်အရှေ့က တန်းနေတဲ့ တရုတ်မကြီးက အဝင်မခံပါဘူး တွန်းဖယ်လွှတ်ပါတယ်။ အဲဒါကို တရုတ်မကြီးကိုမနိုင်တော့ ကိုယ့်လာရန်ထောင်ပါတယ်။

အဲတော့မှ သဘောပေါက်ပါတယ် သူကကလေးအမေတွေ စောင့်နေတာကို တန်းစီတယ်မှတ်လို့ အဲဒီ့နောက်က ဝင်ပြီးတန်းစီနေတာပါ။ တကယ်ဆိုကိုယ်လည်း သူလာ​ပြောရင် ကိုယ့်အရှေ့က ဝင်စီခိုင်းပါတယ် အခုတော့ အသားလွတ်လာ ရန်​ထောင်လေတော့ ဖယ်ပေးချင်စိတ်လည်းမရှိ မင်းမျက်စေ့စစ်သင့်တယ် ဒီမှာတန်းစီတဲ့လိုင်း မမြင်ဘူးလားလို့ ​ပြောလိုက်ပါတယ် အဲဒါလည်း ရှစ်တွေကိုးတွေနဲ့ပါ ဆဲဆိုလာလေတော့ ကိုယ်လည်း ပြိုင်တော့မဆဲပါဘူးလေ ပညာမတတ်တဲ့ အမျိုးသမီး ဘယ်လိုစနစ်တကျ တန်းစီရမှန်းမသိပါလား လာပါခင်ဗျားအရင်သွား ရှေ့ကတန်းစီလို့ သာသာနဲ့နာနာ နှက်လိုက်တာ ကဒ်မဖြည့်ပဲ ချာကနဲလှည့်ထွက်သွားပါတော့တယ်။ အနောက်က တန်းစီနေတဲ့ လူများကလည်း ဩဘာပေးကြပါတယ်။ အနောက်က တန်းစီနေတဲ့ တရုတ်မလေးက ကောင်းတယ်လို့ထောက်ခံတာ ကျေးဇူးပဲညီမလေးလို့ ​ပြောလိုက်တာ မျက်စောင်းထိုးသွားပါတယ် သတိထားကြည့်လိုက်တော့ ယောက်ျားစိတ်ပေါက်နေတဲ့ ညီမလေးဖြစ်နေသကိုး အသာလေး မသိချင်ယောင်ဆောင်ြပီးတော့ ကဒ်ြဖည့်ပြီးထွက်လာခဲ့ရတယ်။

တနင်္လာဆိုတော့ အာကီဒိုသင်တန်းက သွားရသေးတယ် ဒု​တ်တွေဓားတွေထည့်ထားတဲ့ အိတ်အရှည်ကြီးကလည်း ရုံးသွားရင်းယူသွားပါတယ်။ ရထားကြပ်တော့ အဲဒီ့လက်နက်အိတ်ကြီးက လူကြားထဲအတော်လေး မျက်စောင်းထိုးခံရတယ်။ ဘေးနားက မိန်းမကြီးကို အိတ်နဲ့ခေါင်းခေါက်မိသလိုဖြစ်သွားလို့ ရယ်သလိုမောသလိုနဲ့ ဟဲဟဲ ဆောရီးလို့လုပ်ထားရတယ်။ ဂျူရောင်းအိ(စ်) မှာရထား​ပြောင်းမယ်လုပ်တော့ အထဲကကိုယ်မထွက်ရသေးခင် အပြင်မှာတက်ဖို့လူတွေက တပ်တောင်တာဗိုလ်ထုနဲ့ တံခါးပေါက်အပြည့် နေရာယူပြီးတော့ အထဲဝင်ဖို့ဟန်ခင်းနေပြီ အလယ်မှာတစ်ယောက်စာတောင် နေရာချန်မထားဘူး။ လူကလည်းမနက်ကတည်းက ရန်ြဖစ်လာတာ စိတ်ကပေါက်နေတော့ ဒုတ်တွေထည့်ထားတဲ့ အိတ်ကိုလူရှေ့မှာကန့်လန့်ြဖတ် ကိုင်လိုက်တယ် ပိတ်နေတဲ့လူတွေကို မရှိသလိုသဘောထားပြီး တိုးထွက်လိုက်တယ် လူတွေများဒုတ်နဲ့ ထိုးမိမှာကြောက်တော့ ဘေးကိုရှဲကနဲ့အလုအယက် ရှောင်သွားမှပဲ ထွက်စရာလမ်းလေး ပွင့်သွားတော့တယ်။ အနောက်ကလိုက်လာတဲ့ တစ်ယောက်က ဂွဒ်ဂျော့(ဘ်) ဆိုပြီး​ပြောလို့ ကျေးဇူးပဲအစ်မ လုပ်လိုက်ပြီးမှ စောစောက ယောက်ျားလျာလားလို့ လှည့်ကြည့်ရသေးတယ် အိတ်နဲ့ခေါင်းခေါက်မိတဲ့ အဒေါ်ကြီးဖြစ်နေတယ်။ အစ်မခေါ်လိုက်မိလို့ထင်တယ် ဘွားတော်ကြီး တဟဲဟဲနဲ့ သဘောတွေ ကျနေလေရဲ့။ စလုံးကတရုတ်မတွေ တတ်လည်းတတ်နိုင်တယ် စောစောကပဲ ဒီအိတ်ကြီးပါလို့ မျက်စောင်းတစ်ခဲခဲနဲ့ အခုတော့ ဒီအိတ်ပါလို့တဲ့ ကောင်းတယ်ြဖစ်ရပြန်တယ် ဘယ်လိုကိုနားလည်ရမှန်းမသိဘူး။

]]> http://blog.calmhill.info/2010/09/21/%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba/feed/ 0