ဖတ်ကြည့်ချင်တဲ့ စာအုပ်ရှိပြီးတော့မှ ကိုယ်မဖတ်တတ်တဲ့ ဘာသာနဲ့ရေးထားလို့ နည်းနည်းစိတ်ပျက်ရတယ်။ တကယ်တော့ ဘာသာစကားတစ်ခု သင်ရမှာကိုစိတ်မဝင်စားတဲ့ လူထဲမှာကိုယ်ပါမှန်းသိတယ်။ ဘာသာစကားတစ်ခုထက် ပိုတတ်တာကောင်းပါတယ် ဒါပေမယ့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတတ်တစ်ခု သင်ရသလောက် စိတ်မပါခဲ့တော့ ဘာသာစကားများများ မတတ်လာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း ဘာသာစကားတစ်ခုကို အတတ်ပညာတစ်ခုလို သတ်မှတ်ပြီးတော့ အလုပ်တစ်ခုလိုသင်နေတာကို အခုအချိန်အထိ သဘောမကျမိဘူး။

ညီတစ်ဝမ်းကွဲ တစ်ယောက်ကို ဆယ်တန်းအောင်ကာစက ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်မှာ ဒီပလိုမာတန်းအပ်ထားပေးဖူးတယ် ပထမနှစ်ပြီးတော့ အမှတ်ကောင်းတယ်ဆိုရင် တက္ကသိုလ်က ဒုတိယနှစ်ကိုပြောင်းလို့ရပါတယ်။ ဒီပလိုမာတက်နေတုံး နိုင်ငံခြား ဘာသာတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်ကျလာတယ် ဒီပလိုမာတန်းကိုထွက်ပြီး ဂျပန်ဘာသာနဲ့ ဘီအေတက်ဖို့ ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။ မပြောင်းပါနဲ့ ဘာသာစကားတစ်ခုဆိုတာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတတ်ပညာရယ်လို့ သတ်မှတ်ဖို့ ခက်ပါတယ်လို့ တားခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမယ့်မရပါဘူး။ အချိန်တွေ ၇ နှစ်လောက် လွန်သွားတော့မှ ရွေးတာမှားသွားခဲ့တယ် ဆိုလာတော့ သူလည်းပြင်ချိန်မရှိတော့ဘူး။

ဆယ်တန်းအောင်တော့ နိုင်ငံထဲက တက္ကသိုလ်တွေက အဆင့်မရှိဆိုပြီး နိုင်ငံခြားသွား တက်မယ်လုပ်တယ် အင်္ဂလိပ်စာ အရေးကြီးတယ်ဆိုပြီး အလုအယက်သင်ကြတယ် အင်္ဂလိပ်လိုကောင်းရမယ်ဆိုတာ လက်ခံပါတယ် ဒါပေမယ့်အဲဒါတစ်ခုထဲနဲ့ ကျောင်းဝင်ခွင့်ကရတာမှမဟုတ်ပဲ အဲလိုနဲ့အချိန်တွေကုန်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ အိမ်မှာချိတ်ထားစရာ ဘွဲ့တော့ရှိမှပါလေဆိုပြီး အဝေးသင်တော့ ပြန်လျှောက်ဦးမယ်ဆိုပြီး အချိန်တွေကုန်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်း လေးငါးယောက်ကိုလည်း သတိရမိတယ်။ ဘာသာစကားက အရေးကြီးသလို ကိုယ့်အတွက် အထောက်အကူလည်း ဖြစ်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ဒါကိုပဲမလိုအပ်ပဲ ပထမဦးစားပေး နေရာကိုတော့ မထားခဲ့သင့်ဘူးဆိုတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အမြင်တွေ အခုထိမပြောင်းလဲသေးဘူး။

အလုပ်ထဲကိုလူကို နှစ်ထားခဲ့တာ ကြာလာတော့ အလုပ်နဲ့ မပါတ်သက်တဲ့ စာတွေလည်း မဖတ်ဖြစ်တာ အတော်ကြာသွားတယ်။ အရင်တစ်ပါတ်ပိတ်ရက်မှာ The Soviet Story ကိုကြည့်ဖြစ်လိုက်တယ် The Soviet Story မှာတော့ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကို တည်ထောင်တော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအသစ် ပြန်တည်ထောင်မယ်ဆိုပြီး လူတန်းစားတစ်ခု ဒါမှမဟုတ်လူမျိုးစုတစ်ခုကို အကုန်လုံးအမြစ်မကျန် သတ်ခဲ့တာတွေ ယူကရိန်းမှာ အစားအသောက်တွေ ဖြတ်တောက်ပြီးတော့ အငတ်ဘေးနဲ့သေစေခဲ့လို့ ယူကရိန်း ၇ သန်းလောက် သေခဲ့တာတွေကို နာဇီပါတီက ဂျူးတွေကို အမျိုးပြုတ်သတ်ခဲ့တာနဲ့ ယှဉ်ပြထားတယ်။

The Soviet Story ကိုကြည့်ဖြစ်လိုက်ရာကနေ ဆက်မဖတ်ဖြစ်ပဲ ရပ်ထားခဲ့တဲ့ The Black Book of Communism. Crimes, Terror, Repression ပြန်ဖတ်ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ့စာအုပ်ကတော့ ဆိုဗီယက်နိုင်ငံ တစ်ခုတည်းအကြောင်းမဟုတ်ပဲ ဆိုဗီယက်၊ ပိုလန်၊ စပိန်၊ တရုတ်၊ မြောက်ကိုရီးယား၊ ဗီယက်နမ်၊ လာအို၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ လက်တင်အမေရိကနိုင်ငံတွေ၊ အာဖရိကနိုင်ငံတွေမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံထူထောင်ရင်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ရေးထားတာဖြစ်တယ်။

The Black Book of Communism ကွန်မြူနစ်မဟုတ်တဲ့လူတွေရေးတဲ့ စာအုပ်ဖြစ်နေတော့ ကွန်မြူနစ်မကောင်းတာကို ပိုပိုသာသာရေးမယ်လို့ ယူဆလို့ရနိုင်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်စာအုပ်ကိုလည်း လိုက်ရှာဖြစ်ပါတယ်။ The Black Book of Capitalism ဆိုတဲ့စာအုပ်က The Black Book of Communism ထွက်လာတဲ့အတွက် ထပ်ရေးကြတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်အဲဒီ့စာအုပ်က အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်ထားတာမရှိပဲ ပြင်သစ်လိုပဲရှိတဲ့အတွက် ကိုယ်လည်းမဖတ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရေးထားတဲ့ အခန်းလိုက်ခေါင်းစဉ်တွေကတော့ ဝီကီမှာကြည့်လို့ရတဲ့အတွက် သိနိုင်ပါသေးတယ်။ အရင်းရှင်စနစ်ကြောင့် ကျွန်အရောင်းအဝယ်တွေ ပထမကမ္ဘာစစ်ကြောင့် သေခဲ့တဲ့အရေအတွက်တွေ ကွန်မြူနစ်ဝါဒကြောင့် အာဖရိနိုင်ငံတွေ လွတ်လပ်ရေးရခဲ့တာတွေကို ရေးထားတာပါပါတယ်။

ဒီနှစ်ခုကိုယှဉ်ဖတ်တော့ စာအုပ်နှစ်အုပ်က ဟိုဘက်သည်ဘက် မကောင်းတဲ့အကြောင်း ရေးနိုင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေ ထူထောင်တော့လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ Crimes, Terror, Repression တွေကိုတော့ The Black Book of Capitalism ကမဟုတ်ပါဘူးလို့ ငြင်းနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ဘူး။ မူရင်းကွန်မြူနစ်ဝါဒ ကောင်းမကောင်းဆိုတာထက် တော်လှန်ရေးဆိုပြီး ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေ တည်ထောင်ဖို့အတွက် Crimes မှန်းသိလျက်နဲ့ ကျူးလွန်ခဲ့ကြတာတော့ ကောင်းတယ်လို့ လက်ခံနိုင်ကြမယ်မဟုတ်ဘူး။ Capitalism ကြောင့်လည်း လူတွေအများကြီး သေခဲ့တယ်ဆိုလည်း လက်ခံနိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် Capitalism ဖြစ်ဖို့ဆိုပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ Crimes အမျိုးအစားတွေတော့ The Black Book of Capitalism မှာမတွေ့မိဘူး။

ဆက်စပ်ပြီးတော့ ပြန်စဉ်းစားမိတာက အထက်တန်းမှာသင်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းမှာသင်ခဲ့ကြရတဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အကြောင်းအရာတွေမှာ အီတလီ၊ ဂျာမဏီ၊ ဂျပန်တွေကိုပေါင်းပြီးတော့ ဖက်ဆစ်ဆိုပြီးပြောတယ် ဖက်ဆစ်ဝါဒဟာ အရင်းရှင်စနစ်ပျက်လိုလို စာတွေနဲ့သင်ကြတယ်။ တကယ်တော့ နာဇီဝါဒဟာ ဘယ်လိုစဉ်းစားစဉ်းစား အရင်းရှင်ဝါဒလည်း မဟုတ်ခဲ့ဘူး ဆိုရှယ်လစ် လွှမ်းမိုးမှုတွေပဲ တွေ့နိုင်တယ်တယ်။ ဗမာပြည် ဆိုရှယ်လစ်ခေတ်မှာရေးတဲ့ သမိုင်းစာအုပ်တွေဖြစ်လို့ ဟစ်တလာဟာ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒီဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ မရေးတာတော့ ထူးဆန်းတဲ့ အကြောင်းအရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

မနေ့ကဖတ်မိတဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ခုမှာ တယ်လီဖုန်း ကာဗာဈေးကွက်ဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်း ကြီးလာတဲ့အကြောင်း ရေးထားတာ သတိထားလိုက်မိတယ်။ တကယ်တော့ဖုန်းအခွံဆိုတာ ကိုယ်နဲ့မအပ်စပ်သလိုပဲ ရင်တုံးကသုံးတဲ့ ဖုန်းလေးတစ်လုံး မောင်ပြုံးက မှတ်မှတ်ရရ အဲဒီ့ဖုန်းအတွက် အခွံတစ်ခုလက်ဆောင် ပေးထားဘူးတယ် ဖုန်းသာပျက်သွားတယ် ဖုန်းကလေးအဲဒီ့အခွံထဲ တစ်ခါမှမဝင်ဖူးလိုက်ဘူး။ အခုအချိန်မှာ အတွေ့အများဆုံးက အိုင်ဖုန်းအခွံတွေပါပဲ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပစ္စည်းအစုံစုံနဲ့ လုပ်ထားတယ်။ ဖုန်းကိုဘာလို့ အခွံသွပ်သလဲစဉ်းစားရင် လှလို့တော့မဟုတ်တာ သေချာပါတယ် အခွံစွပ်လိုက်မှတော့ ဖုန်းကိုတောင် မမြင်ရတော့တာ ဘယ်လိုလုပ်လှပါတော့မလဲ။ လူအတော်များများကတော့ အပွန်းအပဲ့မဖြစ်အောင် အခွံစွပ်ထားတယ်လို့ပဲ ဖြေကြမယ်ထင်တယ်။

အသေချာစဉ်းစားမယ်ဆိုရင် အခွံစွပ်ထားလို့ အစဉ်းအရာမထင် အပွန်းအပဲ့မရှိပဲရှိနေလည်း ဖုန်းကတော့ ပျက်သွားမှာပါပဲ အဲဒီ့အချိန်ရောက်မှ ပျက်သွားသည့်တိုင် ကိုယ့်လက်နဲ့မထိလိုက်မိဘူးလို့ သတိရောထားမိပါရဲ့လားမသိ။ အပွန်းအပဲ့ဆိုတာက ကိုယ်သာဂရုတစိုက် ကိုင်မယ်ဆိုရင် အပွန်းအပဲမရှိနိုင်ပါဘူး အခွံတတ်ထားပြီး ပရမ်းပတာကိုင်မယ်လို့ သဘောထားရင်တော့ မပြောတတ်ဘူးပေါ့။ မတော်တဆဆိုတာက ရှိနိုင်တာပါပဲ အခွံတပ်ထားလို့ လွတ်ကျခံနိုင်တယ်ယူဆရင် လွှတ်ချကြည့်ပါဆို ဘယ်သူမှမလုပ်ရဲပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံးကိုတော့ လက်ထဲမှာ ကိုင်မထားချင်တာ အမှန်ပါပဲ။